Kolvetnisskattalógin

 

79  Uppskot til  lųgtingslóg um at skatta inntųkur frį kolvetnisvirksemi (Kolvetnisskattalógin)

A. Upprunauppskot
B. 1. višgerš
C. Įlit

D. 2. višgerš
E. 3. višgerš

Įr 1999, 19.  februar, legši Karsten Hansen, landsstżrismašur, vegna landsstżriš fram soljóšandi

Uppskot
til
lųgtingslóg um at skatta inntųkur av kolvetnisvirksemi
(Kolvetnisskattalógin)

Kapittul 1

Almennar reglur

§ 1. Undir hesa lóg kemur skatting av inntųkum av ųllum slųgum ķ sambandi viš at forkanna, leita eftir og framleišslu av kolvetni og av virksemi, knżtt at hesum, millum annaš at leggja rųrleišingar, śtgeršartęnastu og flyta framleidd kolvetni viš skipum ella ķ rųrleišingum, tį iš inntųkurnar eru vunnar viš at śtinna slķkt virksemi, ella arbeišiš er gjųrt

  1. ķ Fųroyum, millum annaš ķ fųroyskum land- og sjóųki og fųroyskum meginlandsstųši;
  2. ķ ųšrum landi, millum annaš ķ tess sjóųki og meginlandsstųši, soleišis sum hetta višvķkir kolvetni ķ einum ųki, iš kemur undir nr. 1, og ķ ųšrum landi, um so er, at kolvetnisframleišsla heilt ella lutvķst er undir fųroyskum myndugleika sambęrt avtalu viš tķlķkt annaš land;
  3. ķ ųšrum ųkjum enn teimum, iš nevnd eru ķ nr. 1, hvat višvķkir at flyta kolvetni ķ rųrleišingum, tį iš kolvetni eru framleidd ķ einum ųki, iš kemur undir nr. 1 ella nr. 2, tį skattingin er tilskilaš Fųroyum sambęrt avtalu viš annaš land.

Stk. 2. Inntųkan veršur gjųrd upp sambęrt vanligu reglunum ķ skattalóggįvuni viš teimum broytingum, iš henda lóg hevur viš sęr.

§ 2. Av inntųku sambęrt § 1 skal verša goldin persónsskattur, skattur ķ sambandi viš deyšsbśgv, felagsskattur og annaš sambęrt vanligu reglunum ķ skattalóggįvuni viš teimum broytingum, iš kapittul 2 og 3 hava viš sęr.

§ 3. Skyldu til at gjalda skatt eftir hesari lóg hava persónar, deyšsbśgv, felųg, sjįlvsognarstovnar, felagsskapir og onnur, iš reka vinnu, sum kemur undir hesa lóg.
Stk. 2. Skattskyldug sambęrt hesi lóg, sum ikki eisini koma undir reglurnar ķ §§ 1 - 2 ķ skattalógini, kunnu bert draga frį tęr śtreišslur, sum višvķkja inntųkum, iš koma undir § 1. Er hin skattskyldugi eisini skattskyldugur sambęrt skattalógini, veršur uppgeršin sambęrt hesi lóg tikin viš ķ uppgeršini av ųllum inntųkunum hjį skattskylduga, sbr. tó § 4.
Stk. 3. Annars vera reglurnar um skattskyldu ķ skattalógini nżttar.

Kapittul 2

Serligar reglur um at gera upp skattskyldugu inntųkuna

§ 4. Hin skattskyldugi veršur settur ķ skatt fyri seg av hesum inntųkum:

  1. inntųku av fyrstu sųlu av framleiddum kolvetni;
  2. inntųku, iš er įsett sum ein partur av framleiddum kolvetni ella viršinum į tķ;
  3. vinningi ella tapi viš beinleišis ella óbeinleišis at lata frį sęr loyvisbręv, loyvi ella ręttindi til at forkanna, leita eftir ella at framleiša kolvetni;
  4. vinningi ella tapi sum umrųtt ķ avskrivingarlógini §§ 4-5 og 12, tį iš taš snżr seg um ognir, sum koma undir reglurnar ķ § 7, stk. 3 og § 8;
  5. vinningi sum umrųddur ķ § 25 ķ avskrivingarlógini, tį iš taš snżr seg um ognir, iš eru nżttar ķ sambandi viš at framleiša kolvetni.

Stk. 2. Sųluviršiš į tķ kolvetni, sum hin skattskyldugi tekur til tilvirkingar ella til egna nżtslu, veršur roknaš viš ķ inntųkuuppgeršina.
Stk. 3. Vinningur ella tap sambęrt stk. 1, nr. 3, veršur gjųrt upp sum munurin millum samsżning, iš fęst viš at avhenda, og śtveganarkostnašin viš frįdrįtti fyri avskrivingar, iš eru gjųrdar sambęrt § 9.
Stk. 4. Inntųkan eftir stk. 1, 2 og 3 veršur gjųrd upp sambęrt vanligum reglum ķ skattalóggįvuni viš teimum broytingum, iš standast av §§ 5-10. Tį iš skattskyldug inntųka veršur gjųrd upp, kunnu bert tęr śtreišslur verša drignar frį, sum višvķkja inntųkum, sum eru nevndar ķ stk. 1 og 2. Eingin frįdrįttur veršur givin fyri sųluprovisiónir, avslįttir ella tķlķkt av at lata kolvetni millum virki, iš mugu haldast at hava sķnįmillum įhugamįl.
Stk. 5. Skattur, sum veršur goldin av inntųku, sum nevnd ķ stk. 1 og 2, ognast landskassanum.
Stk. 6. Hin skattskyldugi veršur fyrstu ferš settur ķ skatt fyri taš inntųkuįriš, tį iš forkanningin og leitingin veršur byrjaš.

§ 5. Landsstżrismašurin kann taka avgerš um, at normprķsir skulu verša įsettir fyri framleidd kolvetni til at nżta ķ uppgeršini av skattskyldugu inntųkuni. Avgerast kann, at normprķsir bert verša settir į flótandi kolvetni.
Stk. 2. Normprķsurin skal svara til marknašarprķsin ķ sųlu millum óheftar partar undir frķum marknašartreytum. Normprķsurin skal verša įsettur aftureftir fyri 3 mįnašir ķ senn.
Stk. 3. Eru normprķsir įsettir sambęrt stk. 1, veršur nevnda inntųka ķ § 4, stk. 1, nr. 1 og 2 og stk. 2, gjųrd upp eftir tķ normprķsi, iš var galdandi, tį sųlan fór fram, ella śttųka sambęrt § 4, stk. 2 varš framd av tķ framleidda kolvetni viš teimum broytingum, sum eru treytašar av frįvikum ķ dygd, latingarstaši, latingartreytum og gjaldstreytum fyri ta einstųku latingina.
Stk. 4. Uppgeršarhįttur, nevndur ķ stk. 3, skal verša nżttur uttan mun til, um tann veruliga inntųkan vķkir frį tķ įsettu inntųkuni.

§ 6. Ein nevnd, iš landsstżrismašurin setir, setir normprķsin. Ķ nevndini eru formašur og 4 ašrir limir umframt eykalimir fyri teir. Formašurin veršur settur eftir tilmęli frį sorinskrivaranum. Ķ nevndini skal vera umbošan viš lųgfrųšiligum, bśskaparligum, roknskaparligum og tųknifrųšiligum serkunnleika. Ķ minsta lagi tveir av limunum skulu harumframt hava serstakan kunnleika til handil viš kolvetni. Limirnir og tiltakslimirnir fyri nevndarlimirnar verša tilnevndir fyri 4 įr.
Stk. 2. Landsstżrismašurin ger starvsskipanina hjį nevndini.
Stk. 3. Avgeršir hjį nevndini kunnu ikki verša skotnar inn fyri annan fyrisitingarligan myndugleika.

§ 7. Ķ uppgerš av tķ skattskyldugu inntųku, nevnd ķ § 4, kunnu śtreišslur, sum eru hildnar ķ tilknżti til, at hin skattskyldugi rekur vinnu viš framleišslu av kolvetni, verša drignar frį. Eru śtreišslur hildnar, įšrenn hin skattskyldugi er farin at framleiša ķ einum ųki, iš kemur undir hesa lóg, kann hin skattskyldugi ķ stašin nżta frįdrįttin yvir 5 inntųkuįr viš 20 prosentum um įriš og fyrstu ferš draga frį ķ tķ inntųkuįrinum, tį hin skattskyldugi er farin undir tķlķka framleišslu.
Stk. 2. Selur ella letur hin skattskyldugi innaftur loyvisbręv, loyvi ella ręttindi, ella tekur landsstżrismašurin taš aftur, og rekur hin skattskyldugi eftir hetta ikki virksemi viš atliti at framleiša kolvetni ķ einum ųki, iš kemur undir hesa lóg, kunnu śtreišslurnar verša drignar frį ķ tķ inntųkuįri, tį sųla, innlating ella afturtųka veršur framd.
Stk. 3. Śtreišslur til at śtvega maskinur, innbśgv og tķlķk rakstrargųgn, skip og bygningar, sum verša nżtt til forkanningar- og leitingarvirksemi, verša avskrivaš sambęrt reglum ķ avskrivingarlógini. Boripallar verša avskrivašir sambęrt reglunum ķ kapitli 1 ķ avskrivingarlógini, iš er galdandi fyri rakstrargųgn.
Stk. 4. Verša ognir, nevndar ķ stk. 3, lutvķst nżttar ķ sambandi viš annaš virksemi, veršur avskrivingin sambęrt stk. 3 gjųrd, grundaš į tann partin av saldoviršinum, sum svarar til ta lutfalsligu nżtslu av ognini ķ forkanningar- og leitingarvirksemi. Tann lutfalsliga nżtslan av ognini ķ sambandi viš annaš virksemi er grundarlag fyri avskriving av ognini ķ uppgeršini av tķ partinum av tķ skattskyldugu inntųkuni, sum ikki kemur undir § 4. Avskriving sambęrt hesi reglu skal verša gjųrd serstakt fyri hvųrja ogn.
Stk. 5. Til hin skattskyldugi er farin at framleiša ķ einum ųki, sum kemur undir hesa lóg, kunnu avskrivingarupphęddir sambęrt stk. 3 verša fluttar til frįdrįtt ķ inntųkuuppgeršini sambęrt regluni ķ stk. 1, 2. punktum.

§ 8. Framleišsluśtbśnašur, pallar og annar śtbśnašur millum annaš rųrleišingar og śtbśnašur, knżttur at hesum, og onnur śtgerš, sum veršur nżtt ķ sambandi viš at vinna inntųku, sum nevnd ķ § 4, nr. 1 og 2 ella stk. 2, verša avskrivaš sambęrt reglunum um rakstrargųgn ķ kapitli 1 ķ avskrivingarlógini.
Stk. 2. Skip og bygningar, sum ikki koma undir stk. 1, skulu verša avskrivaš sambęrt reglunum um hetta ķ avskrivingarlógini.
Stk. 3. Veršur ogn, iš loyvd er at avskriva, lutvķst nżtt til annaš virksemi, veršur avskrivingin roknaš sambęrt stk. 1 og 2, grundaš į tann partin av saldoviršinum, sum samsvarar viš ta lutfalsligu nżtsluna av ognini ķ sambandi viš virksemi, sum nevnt ķ stk. 1. Tann lutfalsliga nżtslan av ognini ķ sambandi viš annaš virksemi er grundarlag fyri avskriving av ognini ķ uppgeršini av tķ partinum av skattskyldugu inntųkuni, sum ikki kemur undir § 4. Avskriving sambęrt hesi reglu skal verša gjųrd serstakt fyri hvųrja ogn.

§ 9. Śtveganarupphędd fyri loyvisbrųv, loyvir og ręttindir, sum nevnd ķ § 4, stk. 1, nr. 3, kunnu verša avskrivaš viš javnstórum įrligum upphęddum yvir 5 įr.
Stk. 2. Selur ella letur hin skattskyldugi innaftur loyvisbręv, loyvi ella ręttindi, ella tekur landsstżrismašurin hetta aftur, kann tann ikki avskrivaši parturin sambęrt stk. 1 verša avskrivašur ķ tķ inntųkuįri, tį sųla, innlating ella afturtųka veršur framd.

§ 10. Vķsir skattskylduga inntųkan, nevnd ķ § 4, hall, kann hetta hall verša drigiš frį ķ samsvarandi skattskyldugari inntųku 20 tey nęstu įrini. Hesa tķšina kann frįdrįtturin tó bert verša fluttur til eitt seinni inntųkuįr, um hesin frįdrįttur ikki kann rśmast ķ inntųkum ķ fyrri įrum.
Stk. 2. Vķsir skattskylduga inntųkan, nevnd ķ § 4, hall, hevur hin skattskyldugi mųguleika fyri heilt ella lutvķst at flyta hetta hall til frįdrįtt ķ ašrari inntųku.
Stk. 3. Hall ķ sambandi viš ašra inntųku enn inntųku nevnda ķ § 4 kann ikki verša flutt til frįdrįtt ķ inntųku eftir § 4.

Kapittul 3

Ašrar reglur

§ 11. Persónar, iš ikki koma undir reglurnar ķ §§ 1 og 2 ķ skattalógini um skattskyldu, og sum hava inntųku ķ sambandi viš vinnuligt virksemi, iš kemur undir hesa lóg, gjalda bert inntųkuskatt til landskassan, 35 prosent av skattskyldugu inntųkuni. Undantikin er inntųka, sum er nevnd ķ § 4.
Stk. 2. Persónar, iš ikki koma undir reglurnar ķ § 1 ķ skattalógini, og sum arbeiša fyri ein arbeišsgevara, sum ikki hevur heimating her į landi, gjalda ein endaligan skatt til landskassan, 35 prosent av bruttoinntųku, iš kemur undir hesa lóg. Undantikin er inntųka, sum er nevnd ķ § 4, og onnur slųg av inntųku av vinnuligum virksemi.
Stk. 3. Persónar, iš hava inntųku, sum er nevnd ķ § 4, stk. 1 og 2, gjalda bert inntųkuskatt til landskassan av tķlķkari inntųku eftir einum įsettum prosentstigi, iš svarar til galdandi skattastig fyri partafelųg. Inntųkuskatturin veršur at rokna serstakt av inntųku, iš kemur undir § 4, stk. 1 og 2.
Stk. 4. Skattur, iš er goldin av felųgum, sjįlvsognarstovnum, felagsskapum, deyšsbśgvum, o.ų., sum ikki koma undir reglurnar ķ §§ 1 ella 2 ķ skattalógini, og sum hava inntųkur, iš koma undir hesa lóg, undantiknar inntųkur, nevndar ķ § 4, fellur allur til landskassan.

Kapittul 4

Ķgildissetan

§ 12. Henda lóg kemur ķ gildi 19. februar 1999, og er galdandi fyri inntųkur, vunnar henda dag og eftir henda dag. 

Višmerkingar til lógaruppskotiš

Almennar višmerkingar

A. Alment

Endamįliš viš lógaruppskotinum er at skapa grundarlag undir skynsamari skatting av inntųku frį leiting og framleišslu av kolvetni (oljulindir, jaršgass og dropagass (kondensat)) ķ fųroyskum ųki, millum annaš ķ sjóųki og meginlandsstųši.

Ķ lųtuni er nógv virksemi viš at leita eftir og framleiša kolvetni ķ Noršsjónum og vestan fyri Hetland. Farnu įrini eru skattaskipanirnar ķ Danmųrk, Noregi og Bretlandi broyttar meira og minni, og hetta avmyndar m.a. skiftandi vįnirnar fyri inntųku av at framleiša kolvetni. Menningin hevur skift ķmillum at vaksa og minka skattin. Reglurnar, sum galda ķ Danmųrk, Noregi, Bretlandi og Ķrlandi, eru umrųddar ķ stuttum ķ parti D.

Skotiš veršur upp, at inntųka av kolvetnisframleišslu veršur gjųrd upp óheft av inntųku, iš stavar frį ųšrum virksemi. Uppskotiš hevur eisini ķ sęr reglur, sum tryggja, at Fųroyar kunnu skatta inntųkur ķ sambandi viš leiting og framleišslu, hóast inntųkan eftir vanligum reglum um skattskyldu ikki hevši veriš skattskyldug ķ Fųroyum. Ķ hvųnn mun vķškaša skattskyldan kann fįast ķgjųgnum, er tó treytaš av teimum avmarkingum, sum feldar eru nišur ķ teir tvķskattasįttmįlar, sum Fųroyar hava gjųrt.

Lógaruppskotiš fęr gildi 19. februar 1999, og er galdandi fyri inntųkur, vunnar henda dag og eftir henda dag.

Arbeitt veršur ķ lųtuni viš sjįlvstųšugum lógaruppskoti, sum hevur serligar reglur um įlķkning, innkrevjing, eftirlit og annaš.

Uppskotiš um at skatta inntųku ķ sambandi viš kolvetnisframleišslu hevur tvey endamįl:

Reglur um skattskyldu, sum eru ķ vanligu skattalóggįvuni, hava ikki beinleišis viš sęr skattskyldu fyri vinnuligt frįlandsvirksemi. Viš hesum uppskoti veršur sligiš fast, at vinnuligt virksemi ķ sambandi viš kolvetnisframleišslu (undir tķ eisini forkanningar og leitingar) kemur undir skatt, hóast talan er um frįlandsvinnu.

Ķ ašru syftu skal ein kolvetnisskattalóg verša viš til at įseta alt skattastigiš fyri sjįlvt virksemiš ķ sambandi viš at framleiša og selja kolvetni. Endaliga skattastigiš mį kortini įsetast viš stųši ķ nógvum ųšrum višurskiftum, sum ikki eru endaliga greidd enn. Tķ mį verša gjųrt greitt, at viš lógaruppskotinum er stųša ikki endaliga tikin til, į hvųrjum stigi heildarskattingin skal vera.

Heilt greitt er, at Fųroya fólk eigur kolvetnistilfeingiš ķ fųroysku undirgrundini, og taš at brśka slķkt nįttśrugiviš tilfeingi kann hava óvanliga stórar inntųkur viš sęr. Ķ summum fųrum veršur taš tķ rķmiligt at leggja stųrri skatt į slķkt virksemi enn į vinnuvirksemi annars. Sum kunnugt hava summi lond eisini ymsan serskatt į kolvetnisframleišslu.

Hetta uppskot įsetir sum śtgangsstųši bara skatt, iš samsvarar viš vanligan felagsskatt. Seinni - men framman undan fyrsta śtbjóšingarumfari - veršur stųša tikin til, um eisini er tųrvur į og mųguleiki fyri at seta ein serskatt inn ķ skattalóggįvuna.

Jaršfrųšiligu metingarnar undantiknar, er skattastigiš at rokna millum eitt av tżdningarmestu višurskiftunum, iš oljufelųgini hugsa um, įšrenn avgerš veršur tikin um at sųkja um loyvi ķ fųroyskum ųki.

Įsetti skatturin ķ skattalóggįvuni mį ķ hesum sambandi sķggjast ķ samanhangi viš fleiri onnur višurskifti. Stųšutakan til ein mųguligan serskatt stendur óloysiliga saman viš teimum krųvum, sum annars verša sett oljufelųgum, tį iš loyvir verša latin, sum til dųmis mųgulig nżtslugjųld (royalty), mųguliga borin luttųka hjį landsoljufelagi, arbeišsskyldur og annaš. Bśskaparliga byršan frį heildarkrųvunum skal verša sammett viš metingarnar av śtlitunum ķ śtbjóšašu ųkjunum, og ķ hesum sambandi er neyšugt, at oljuleiting kring Fųroyar vķsir seg at vera kappingarfųr viš ķlųgumųguleikar, iš eru at finna ašrastašni.

Viš ųšrum oršum skal heildarprķsurin į "vųruni" verša borin saman viš, hvussu góš "vųran" er, men eisini viš prķs/góšsku į "vųrunum", sum verša bjóšašar śt av ųšrum londum, iš bjóša oljufelųgum at gera oljuleitingar.

B. Ašrir spurningar ķ sambandi viš eina kolvetnisskattalóg

Landsstżriš veit, at hetta uppskotiš hevur viš sęr, at ymisk skattlig višurskifti ķ verandi skattalóggįvu kanska eiga at broytast. Aftrat hesum kemur, at ķ hesum uppskoti er stųša ikki tikin til, hvussu spurningurin višvķkjandi avtųkukostnaši skal verša loystur skattliga.

Ķ hųvušsheitum kunnu trupulleikarnir, sum kunnleiki er um, verša bżttir sundur sum tilskilaš nišanfyri. Arbeitt veršur viš hesum trupulleikum, og har taš veršur hildiš neyšugt, veršur lógaruppskot lagt fram undan fyrsta śtbjóšingarumfari.

Tunn kapitalisering
Hugsast kann, at tųrvur er į mųguleika at avmarka rentufrįdrįttarręttin. Orsųkin til tess er, at śtibśgv ella dótturfelųg hjį śtlendskum felųgum gjųgnum lįnitransaktiónir fara at kunna halda eina óveruliga hųga fremmandfķgging og į tann hįtt lękka inntųkugrundarlagiš ķ sambandi viš felagsskattin.

Slķk stųša kann hava munandi avleišingar fyri samlašu kolvetnisinntųkur til landskassan. Ķ hųvušsheitum ger sami spurningur seg galdandi fyri śtibśgv og dótturfelųg hjį śtlendskum felųgum, sum reka vanligt skattskyldugt virksemi ķ Fųroyum. Av hesum hava avleišingarnar higartil ikki veriš so stórar. Ķ hųvušsheitum er spurningurin tķskil ikki knżttur serliga at kolvetnisvirksemi, og mųguligar reglur um avmarking ķ rentufrįdrįttarręttinum eiga tķ at verša framdar sum ein almenn skattaregla.

Avtųkukostnašur
Ķ lógaruppskotinum veršur ikki tikin stųša til skattligu višgeršina ķ sambandi viš, at hildiš veršur uppat viš skattskyldugum virksemi. Ķ tķ sambandi kann m.a. verša talan um stórar śtreišslur til at beina burtur framleišsluśtbśnaš, sum kann hava viš sęr, at skattgjaldarin ķ sķnum seinasta įri viš skattaskyldu kemur at sita eftir viš stórum śtreišslum uttan at hava samsvarandi stórar inntųkur. Samstundis kann skattgjaldarin hava goldiš stóran skatt įrini frammunundan, at hildiš veršur uppat.

Ein loysn kundi veriš, at taš ķ slķkum fųri veršur loyvt at regulera sjįlvuppgįvuna ķ til dųmis 4 įr fyri įriš, tį hildiš veršur uppat, soleišis at mųguleiki veršur at afturfųra avtųkukostnašin (carry back).

Vęntandi leikar ikki į at halda uppat viš kolvetnisvirksemi tey fyrstu įrini, tķ veršur ikki brįšneyšugt beinanvegin at nųkta tųrvin į reglum hesum višvķkjandi. Višurskiftini eiga kortini at fįast ķ ręttlag ķ góšari tķš, įšrenn avtųka kann gerast veruleiki, og annars hava oljufelųgini sjįlvandi ein įhuga ķ at kenna reglurnar skjótast til ber. Arbeitt veršur tķ longu nś viš at meta um ymsar mųguleikar.

Bindandi boš frammanundan
Ķ eini skattaskipan viš meira fjųltįttašum reglum, meira fjųltįttašum felųgum og skattligum uppgeršum enn vanligt, veršur taš upp aftur meira umrįšandi viš fullgóšari myndugleikavišgerš. Samsvarandi heldur landsstżriš taš vera umrįšandi at bųta um skattaborgarans ręttarstųšu viš tķ ķ hyggju at kunna fįa dyggan kunnleika um skattligu avleišingarnar av ętlašum virksemi. Tķ veršur longu nś arbeitt viš reglum um bindandi boš frammanundan, og hugt veršur eisini eftir, hvųrjar reglur av slķkum slagi eru ķ ųšrum londum, eitt nś ķ Danmųrk.

Tvķskattasįttmįlar
Skattalóggįvan – ķroknaš henda lóg - veitir Fųroyum heimild at skatta allar inntųkur, sum fįast ķ fųroyskum ųki, undir hesum eisini meginlandsstųšinum.

Tvķskattasįttmįlar viš onnur lond kunnu merkja įvķsa avmarking av hesum rętti til at skatta, men hųvušsendamįliš viš at gera tvķskattasįttmįlar er at tryggja, at persónar ella felųg ikki verša tvķskattaš.

Fyrilit viš vinnulķvinum er eisini umrįšandi, tį iš tvķskattasįttmįlar verša gjųrdir. Sįttmįlarnir įseta ręttiliga neyvt, hvussu rętturin til at skatta skal verša bżttur millum tey lond, sum gera sįttmįla. Hetta merkir, at tį iš virki ķ einum sįttmįlabundnum rķki hevur ętlanir um at fara undir eitt arbeiši ella tęnastu, at gera ķlųgur ella at seta pening ķ ķ einum ųšrum sįttmįlabundnum rķki, eru tęr skattligu avleišingarnar av vinnuvirkseminum greišar.

Sum er, eru Fųroyar viš ķ noršurlendska tvķskattasįttmįlanum, og danski/indiski og danski/eysturrķkski sįttmįlin eru vķškašir til eisini at fevna um Fųroyar. Nųkur av fleirtjóšašu oljufelųgunum hava gjųrt vart viš, at taš hevši veriš gott, um Fųroyar gjųrdu tvķskattasįttmįlar viš lond, iš kundu veršiš tżdningarmikil ķ sambandi viš vinnuvirksemi ķ fųroyskum ųki. Landsstżrismašurin ķ skattamįlum fer at kanna, um og nęr tvķskattasįttmįlar eiga at verša gjųrdir. Višmerkjast skal tó, at taš at gera og umsita tvķskattasįttmįlar krevur nógva arbeišsorku ķ einari lķtlari umsiting sum teirri fųroysku.

Virksemi ķ śtibśgvi og ognarvinningsskattur
Fara persónar/virkir undir skattskyldugt virksemi ķ Fųroyum, skulu rakstrargųgn, sum verša tikin viš, tį virksemi veršur byrjaš, verša viršismett til handilsviršiš, og verša avskrivingar gjųrdar sambęrt hesum. Verandi fųroysk lóggįva gevur hinvegin ikki heimild til at skatta ognarvinning, tį iš virkiš heldur uppat, ella tį iš rakstrargųgn verša tikin śr virkinum at brśka ašrastašni enn ķ Fųroyum.

Tekur til dųmis eitt borifelag upp į seg at royndarbora viš einum boripalli, sum felagiš sjįlvt eigur, rekur taš kanska hetta virksemiš ķ nakrar fįar mįnašir. Į inntųkuuppgeršini kann boripallur og annaš stųšisfę, iš loyvt er at avskriva, verša avskrivaš upp ķ 30% av saldoviršinum. Tį iš felagiš heldur uppat viš virksemi sķnum, fer viršiš į ognunum neyvan at vera falliš 30%. Onnur lond hava tķskil reglur, sum tryggja, at skattaš veršur, tį iš hildiš veršur uppat viš virksemi (exit-reglur). Ķ verki skal handilsviršiš į stųšisfęnum verša mett, og eitt mųguligt yvirskot ķ mun til taš skattliga nišurskrivaša viršiš skal verša skattaš.

Hetta er eitt mįl, sum ikki er serstakt fyri kolvetnisvirksemi, og tķskil skulu reglur vera ķ vanligu skattalóggįvuni, iš tryggja, at rakstrargųgn verša viršismett av nżggjum, tį iš tey verša tikin śr rakstri, ella raksturin heldur uppat, soleišis at gjųrdar skattligar avskrivingar fyri tķšarskeišiš viš skattskyldu ikki koma upp um veruligu viršisminkingina į stųšisfęnum ķ hesum tķšarskeiši. Ķ lųtuni veršur arbeitt viš at gera slķkar reglur. Nevnast kann, at noršurlendski tvķskattasįttmįlin hevur eina serreglu um hetta ķ samband viš kolvetnisvirksemi. Ķ sįttmįlanum er įsett, at persónur ķ ųšrum noršurlandi, sum rekur frįlandsvirksemi viš Fųroyar, er frķtikin fyri skatting ķ Fųroyum av vinningi, sum hann veršur roknašur at hava fingiš vegna flytan av boriśtbśnaši ella hotelpalli, iš kunnu flytast til ųki uttan fyri Fųroyar.

C. Hųvušsmįl ķ lógaruppskotinum

Ķ uppskotinum eru tveir hųvušspartar:
a. reglur um skattskyldu,
b. reglur um uppgerš av śtrokningargrundarlagnum til felagsskatt (ella inntųkuskatt fyri persónar) fyri inntųku av
        kolvetnisframleišslu.

Ad. a: Vķškašar reglur um skattskyldu

Reglurnar hava til endamįls at vķška persónsbundnu skattskylduna fyri virkir og persónar, sum virka ella hava lųnarinntųku ķ sambandi viš virksemi viš kolvetnisframleišslu ķ Fųroyum. Undir vķškašu skattskylduna koma virkir og einstaklingar, sum ikki hava slķkt tilknżti til Fųroyar, at hesi koma undir verandi reglur um skattskyldu.

Vķškaša skattskyldan fer serliga at gerast tżdningarsom fyri leitingarvirksemi, undirarbeišstakaravirksemi, tęnastuvirksemi o.a. ķ sambandi viš kolvetnisframleišslu og fyri starvsfólk ķ hesum virkjum.

Fyri henda bólk av skattskyldugum veršur vanliga bert talan um at svara persónligan inntųkuskatt ella felagsskatt.

Vķškaša skattskyldan fer ķ summum fųrum ikki at virka til fulnar, av tķ at Fųroyar ķ gjųrdum tvķskattasįttmįlum heilt ella lutvķst hava latiš frį sęr ręttin til at skatta.

Eitt dųmi um hetta er noršurlendski tvķskattasįttmįlin, sum m.a. įsetir, at ein persónur (likamligur persónur, felag og hvųr onnur samtųka av persónum), heimahoyrandi ķ einum av hinum noršurlondum, sum rekur frįlandsvinnu viš Fųroyar ķ samband viš forkanning, rannsókn ella brśk av kolvetnisfyrikoming, ikki stovnar fastan rakstrarstaš (og viš hesum skattskyldu) ķ Fųroyum, fyrr enn hann hevur rikiš slķkt virksemi ķ Fųroyum meira enn 30 dagar ķ einum 12 mįnaša tķšarskeiši.

Ķ noršurlendska sįttmįlanum er eisini įsett, at lųn fyri arbeiši umborš į noršurlendskum skipi, sum veitir hjįlpartęnstu o.a. til frįlandsvinnu viš Fųroyar, kann verša skattaš ķ landinum, har skipiš hevur tjóšarprógv, og at lųn fyri arbeiši umborš į flogfari (tyrlu), sum veitir hjįlpartęnastu o.a. til frįlandsvinnu viš Fųroyar, kann bert verša skattaš ķ tķ landinum, virkiš er heimahoyrandi.

Ad b: Uppgerš av śtrokningargrundarlagnum fyri felagsskatti

Felųg (ella persónar), sum hava inntųku av kolvetnisframleišslu ķ Fųroyum, og virki, sum fįa inntųku įsetta sum part av framleiddum kolvetni ella viršinum av tķ, skulu gjalda felagsskatt (ella inntųkuskatt fyri persónar) av slķkari inntųku.

Felagsskattur (ella inntųkuskattur fyri persónar) veršur įlķknašur sambęrt reglunum, sum eru ķ gildi ķ skattalógini viš hesum broytingum:

1) Normprķsir

Eftir reglunum verša inntųkur av kolvetnissųlu vanliga gjųrdar upp viš fakturerašum sųluprķsum sum grundarlagi.

Ķ teimum fųrum, tį iš įhugafelagsskapur er millum keypara og seljara, kann vera neyšugt hjį skattamyndugleikum at kanna, um faktureraši prķsurin svarar til marknašarprķsin. Hetta skal tryggja, at skattagrundarlagiš millum seljara og keypara ikki veršur avlagaš.

Ķ verandi skattareglum eru tvęr reglur, sum višgera henda spurning. § 37 ķ skattalógini hevur eina almenna reglu um at eftirroyna prķsįsetingina millum fųroysk dótturfelųg og śtlendsk móšurfelųg. § 2 ķ skattalógini hevur eina reglu um, at til śtibśgv skal verša fųrd tann inntųka, sum śtibśgviš mį haldast at hava fingiš, um taš hevši veriš ein óheft fyritųka.

Mett veršur, at skattavaldiš viš stųši ķ nevndu reglum fer at hava trupult viš at seta til viks nżttar prķsir. Ikki minst av torgreiddum felagsbygnašum og fķggjarhandlingum, sum eru torfųrar at gjųgnumskoša, fer taš at bera til at sleppa uttan um verandi reglur, ella at gera eftirlitiš ógvuliga torfųrt, og trupult veršur hjį skattavaldinum at gera tęr kanningar, sum neyšugar verša til tess at meta um og gera sannlķkt, um prķsįsetingin er ķ samsvari viš marknašarprķsin.

Lógaruppskotiš gevur tķ heimild til, at tį iš skattskyldug inntųka veršur lķknaš, kann normprķsur fyri kolvetni verša brśktur. Ķ teimum fųrum skal yrkiskųn nevnd įseta normprķsirnar. Prķsirnir verša įsettir fyri eitt skeiš ķ senn, og skulu samsvara viš marknašarprķsin viš umsetningi ķmillum óheftar partar undir frķum marknašartreytum.

Stųšiš er, at fakturerašu prķsirnir verša grundarlagiš, tį iš skattskyldug inntųka veršur gjųrd upp, og atgongdin til at brśka normprķsir er bert ętlaš at verša brśkt, um skattavaldiš heldur, at brśktir prķsir ikki samsvara viš marknašarprķsin.

Tķlķk regla er ķ Danmųrk, men higartil hevur ikki veriš neyšugt at brśka hana ķ verki.

2) Serstųk uppgerš av inntųkuni av kolvetnisframleišslu

Eftir lógaruppskotinum veršur gjųrd ein serstųk uppgerš av inntųkuni, soleišis at hall av ašrari vinnu ikki kann verša drigiš frį ķ inntųkuni frį kolvetnisframleišslu. Harafturķmóti kann hall frį kolvetnisframleišslu verša fųrt til frįdrįtt ķ ašrari inntųku.

Tķlķkar įsetingar eru ķ gildi ķ Danmųrk, Noregi og Bretlandi.

3) Avskrivingar av framleišsluśtbśnaši o.a.

Eftir lógaruppskotinum veršur allur framleišsluśtbśnašur o.a. avskrivašur sambęrt reglum, sum eru ķ gildi um avskrivingar av rakstrargųgnum, taš merkir avskriving upp ķ 30% av saldoviršinum fyri hvųrt įr.

4) Frįdrįttur fyri leitingarśtreišslur

Eftir lógaruppskotinum verša leitingarśtreišslur drignar frį ķ skattauppgeršini.

Stava śtreišslurnar frį tķšini, įšrenn framleišsluvirksemiš er byrjaš, kann ein loyvishavi velja at śtreišslufųra ella at aktivera hesar śtreišslur. Verša śtreišslurnar aktiverašar, verša tęr drignar frį ķ lķka stórum upphęddum yvir fimm fylgjandi įr og fyrstu ferš ķ tķ įri, tį iš framleišsluvirksemiš veršur byrjaš.

5) Framfųring av halli

Av teimum serligu višurskiftunum fyri virksemi ķ sambandi viš kolvetnisvinnu viš stórum ķlųgum og eitt lutfalsliga langt tķšarbil ķmillum at ķlųgurnar eru gjųrdar, og til inntųkurnar eru, veršur regla skotin upp, sum sigur, at mųguleikin at framfųra hall frį virksemi ķ sambandi viš kolvetnisframleišslu veršur longdur frį teimum vanligu 5 įrunum upp ķ 20 įr.

Ķ Danmųrk er samsvarandi įramįl 15 įr.

D. Danskar, norskar, bretskar og ķrskar reglur

Danskar reglur

Skattur er settur saman av felagsskatti, sum er 34% (tį skal skatturin verša goldin į conto ķ inntųkuįrinum) umframt ein eykaskatt (kulbrinteskat). Arbeitt veršur ikki longur viš nżtslugjaldi (royalty), men avgjald veršur latiš fyri at flyta ķ land ķgjųgnum rųrleišingar. Ętlanin er ķ lųtuni at minka felagsskattin til 32%.

Kolvetnisskattagrundarlagiš veršur gjųrt upp fyri hvųrt ųki sęr, og samlaša kolvetnisskattagrundarlagiš eru tey ųkir, sum hvųrt sęr gevur eitt positivt skattagrundarlag. Tį iš kolvetnisskattagrundarlagiš veršur gjųrt upp, veršur givin ein frįdrįttur, sum er 25% av gjųrdum ķlųgum - hesin frįdrįttur, sum er 25%, veršur givin fyri eitt 10 įra skeiš, hetta merkir tilsaman ein eykafrįdrįtt, sum er 250% av gjųrdum ķlųgum. Hetta hevur viš sęr, at ųkir viš stórum ķlųgum, verša lagaligari skattaš enn ųkir viš lutfalsliga smįum ķlųgum. Felagsskattur og leitingarśtreišslur kunnu verša drigin frį ķ kolvetnisinntųkuni uttan ųkisavmarkingar.

Kolvetnisskattastigiš er 70%, men higartil hevur taš bert giviš smįvegis inntųku til rķkiskassan og einans ķ įrunum 1985 og 1986. Hetta er sjįlvsagt tķ, at rentabiliteturin ķ kolvetnisframleišslu ķ donskum ųki ikki hevur veriš nóg góšur til at javnviga móti teimum ręttiliga lagaligu frįdrįttarreglunum, tį iš kolvetnisinntųkan veršur gjųrd upp.

Inntųka av kolvetnisvirksemi veršur gjųrd upp fyri seg, og hall frį ųšrum virksemi kann ikki verša drigiš frį ķ inntųkuni.

Norskar reglur

Framleišslugjald veršur goldiš fyri framleišslu sambęrt loyvi giviš frammanundan 1972 viš einum stigi, sum er 10%. Fyri loyvir givin ķ tķšini ķmillum 1972 og 1987 veršur framleišslugjaldiš roknaš eftir viršinum į framleišslustašnum viš einum stigi śr 8% upp ķ 16% eftir framleiddari mongd. Framleišslugjald veršur ikki goldiš fyri nżggjari loyvir.

Felagsskatturin upp til 1975 var 42,8%. Ķ tķšini 1975-91 var felagsskatturin 50,8%, men sķšan 1992 hevur felagsskatturin veriš 28%.

Sķšan 1975 hevur serligur oljuskattur veriš įlagdur oman į vanliga felagsskattastigiš. Frį 1975-79 var serskatturin 25%. Hann varš hękkašur upp ķ 35% ķ 1980 og lękkašur aftur nišur ķ 30% ķ 1987. Sķšan 1992 hevur skattastigiš fyri serliga oljuskattin veriš 50%.

Serligi oljuskatturin veršur roknašur eftir vanligu skattskyldugu inntųkuni, men eyka frįdrįttur (frķinntųka) veršur givin umframt rakstrarśtreišslur/avskrivingar. Frķinntųkan 1977-1979 varš roknaš sum 10% av gjųrdu ķlųgunum. Frįdrįtturin var yvir 15 įr, og soleišis var frķinntųkan 150% av ķlųgunum. Ķ tķšini 1980-1986 varš frķinntųkan minkaš nišur ķ 6 2/3% ķ 15 įr, sum svarar til 100% av ķlųgunum. Reglan um frķinntųku var ikki ķ gildi fyri ķlųgur ķ tķšini 1987-91, men sķšan 1992 hevur frķinntųkan veriš 5% av ķlųgunum ķ 6 įr ella tilsaman 30% av ķlųgunum.

Bretskar reglur

Bretland hevur eins og Noreg havt kolvetnisleiting og framleišslu ķ mong įr. Hesa tķš eru nógvar broytingar gjųrdar ķ skattaskipanini. Ein av orsųkunum man vera tey ógvuliga skiftandi inntųkuvišurskifti ķ ķdnašinum. Rentabiliteturin hevur sjįlvsagt veriš įvirkašur bęši av stórum prķshękkingum eins og stórum prķsfalli, og aftrat hesum koma stórar kostnašarskerjingar seinastu įrini, sum stava frį einari samanseting av betri tilvitan um kostnaš og betri tųknifrųši.

Ķ 1997 varš felagsskatturin lękkašur śr 33% nišur ķ 31%. 1. aprķl 1999 lękkar felagsskatturin nišur ķ 30%. Fyri nżggj ųkir eru ķ lųtuni hvųrki nżtslugjųld ella serskattur.

Fyrr hevur kortini veriš arbeitt viš bęši nżtslugjaldi og serskatti. Nżtslugjaldiš hevur veriš heilt uppi į 12,5%, men skattastigiš į serskatti hevur veriš ręttiliga ymiskt - hęgsta ķgildissetta skattastigiš hevur veriš 75%.

Višmerkjast skal, at bretski serskatturin (PRT) hevur veriš įlķknašur fyri hvųrt ųki sęr (taš merkir, at fķggjarliga avlopiš og mųguliga serskattur av tķ, eru roknaš fyri hvųrt einstakt ųki - ųkir, sum geva hall, geva sostatt ikki frįdrįtt ķ ųkjum, sum geva fķggjarligt avlop), men afturķmóti hevur mųguleiki veriš fyri heilt stórum botnfrįdrįttum ķ śtrokningini av serskattinum.

Fyri stuttum hevur oršaskifti veriš, um skattingin av oljufelųgum hevur veriš ov lagalig, og taš er kanska ķkomiš av stóra oljuprķsfallinum, at ein heršing av skattinum kortini ikki er skotin upp.

Ķrskar reglur

Ķrsku skattareglurnar eru broyttar soleišis, at tęr nś hjį felųgunum standa sum lagaligastu skattareglurnar ķ heiminum. Įlagdur veršur einans felagsskattur viš einum lękkašum stigi, sum er 25%. Lagt skal verša afturat, at ķ lųtuni er ikki stórvegis oljuframleišsla.

Taš tykist, sum lagaliga ķrska skattingin kann hava havt viš sęr, at įhugin fyri at kanna ķ ķrskum ųki er vaksin. Tey višurskifti, at olja er funnin ķ Atlantsmótinum, og at taš hevur eydnast oljuķdnašinum at minka leitingar- og framleišsluśtreišslurnar, hevur tó kortini veriš avgerandi fyri tann vaksandi įhugan fyri ķrska ųkinum.

Ein hųvušstrupulleiki viš sera lagaligum reglum er sjįlvsagt, at ein slķk skipan veršur nógv śti fyri krųvum um broytingar, skuldu stórar oljuinntųkur gjųrst veruleiki.

E. Almenn luttųka ķ leiting og kolvetnisframleišslu

Sambęrt kolvetnisvirksemislógini er mųguleiki fyri, at ķ einum loyvi til leiting ella framleišslu kann verša įsett sum treyt, at taš almenna ella eitt felag, sum taš almenna eigur, skal hava rętt at sleppa upp ķ virksemiš, sum kemur undir loyviš.

Ķ summum ųšrum londum hevur taš almenna veriš viš ķ kolvetnisvirksemi eftir "carried interest" -grundregluni, og eftir henni eigur taš almenna ikki nakran part av leitingarśtreišslunum. Hetta hevur sjįlvsagt eina fķggjarliga byršu viš sęr fyri hinar luttakararnar, men veršur ikki hildiš at vera ein beinleišis skatting, og mųguligar reglur um almenna luttųku verša tķ heldur ikki mettar at skula verša partur av einari kolvetnisskattalóg.

F. Mųguleiki fyri śtlendskum kredit fyri skatti, sum kemur undir lógaruppskotiš

Taš kann valla vera ivi um, at skattur, sum lagdur veršur į eftir kapitli 2 ķ lógaruppskotinum, veršur mettur sum krediterbarur skattur ķ śtlondum, soleišis at śtlendska felagiš, sum arbeišir kring Fųroyar viš śtibśgvum, kann fįa krediteraš fųroyska skattin ķ tķ skatti, sum heimlandiš roknar grundaš į felagsins globalinntųku, undir hesum inntųka av kolvetnisvirksemi ķ Fųroyum.

"Vanliga" kreditreglan hevur viš sęr, at heimlandiš hjį felagnum loyvir frįdrįtti fyri skatt, iš goldin er ķ arbeišslandinum (Fųroyum), ķ tķ skatti, sum heimlandiš śtroknar. Hetta er ein avleišing av, at heimlandiš ķ fyrstu atlųgu setir felagiš ķ skatt eftir globalu inntųkuni, (hetta merkir uttan mun til hvašani śr heiminum inntųkan kemur.) "Arbeišslandiš" setir eisini felagiš ķ skatt - tó bara av inntųkuni ķ "arbeišslandinum" og ikki av globalinntųkuni - og hetta fųrir viš sęr, at felagiš ķ roynd og veru veršur skattaš tvęr feršir av fķggjarliga avlopinum, iš vunniš er ķ "arbeišslandinum". Henda tvķskatting er orsųkin til, at heimlandiš loyvir, at skattur goldin ķ "arbeišslandinum" kann verša drigin frį ķ śtroknaša skattinum ķ heimlandinum - vanliga er frįdrįtturin kortini avmarkašur til eitt stig, sum samsvarar viš skattastigiš ķ heimlandinum.

Er eingin tvķskattasįttmįli millum įvķst śtlendskt rķki og Fųroyar, verša tvķskattaspurningar višgjųrdir eftir skattalóggįvuni ķ avvarandi londum.

Ķ innanhżsis tillagingarreglum ķ flestu londum og ķ flestu tvķskattasįttmįlum, veršur tvķskatting tikin av viš kreditgrundregluni. Kortini er eisini ein onnur grundregla, sum veršur brśkt, hóast kreditgrundreglan veršur mest brśkt. Talan er um eksemptiónsgrundregluna.

At brśka eksemptiónsgrundregluna merkir vanliga, at bert inntųkur, sum stava frį heimlandinum, verša skattašar. Inntųka og goldin skattur frį "arbeišslandinum" er tķ als ikki viškomandi ķ skattauppgeršini ķ heimlandinum. Ein slķk skipan er til dųmis kend śr Hįlandi.

Spurningurin, um śtlendsk felųg kunnu fįa kredit ķ heimlandinum fyri fųroyskan skatt, hevur stóran fķggjarligan tżdning. Višurkennir heimlandiš ikki skattin ķ "arbeišslandinum" sum ein "veruligan" skatt, kann skatturin, goldin ķ "arbeišslandinum", ikki verša mótroknašur ķ skattinum ķ heimlandinum, men veršur ķ stašin mettur sum kostnašur, og veršur tķ tikin viš ķ śtrokningargrundarlagnum fyri globalinntųku hjį felagnum.

Heilt einfalt er fķggarliga įvirkanin tann, at er skatturin frį "arbeišslandinum" krediterbarur, fęst ķ heimlandinum ein lętti ķ skattinum, sum er fult įjavnur viš skattin, goldin er ķ "arbeišslandinum". Fyri goldnan skatt, sum er 100 ķ "arbeišslandinum", fęst ein lękking ķ skatti, sum er 100 ķ heimlandinum. Er skatturin ikki krediterbarur, og heimlandiš ķ stašin metir skattin sum eitt avgjald (og sostatt sum śtreišslur, sum kunnu verša drignar frį), fęr felagiš bert ein lętta, sum svarar til felagsskattastigiš ķ heimlandinum, til dųmis 35%. Hetta višfųrir, at ein goldin skattur ķ "arbeišslandinum", sum er 100, bert gevur eina lękking ķ skatti ķ heimlandinum, sum er 35. Skattur goldin ķ "arbeišslandinum" gerst sostatt nógv meira tyngjandi fyri felagiš. Taš er tķ tżdningarmikiš, at skattingin fer fram į ein hįtt, iš veršur altjóša višurkendur sum ein veruligur inntųkuskattur. Taš merkir, at skattur veršur roknašur eftir realiserašum inntųkum, har (allar) śtreišslur sum stašist hava av hesum, eru frįdrignar.

G. Reglur um įlķkning, eftirlit, skuldbinding, kęru o. a.

Sum longu umrųtt undir punkti A, veršur arbeitt viš einum sjįlvstųšugum lógaruppskoti um įlķkning, innkrevjing, eftirlit, skuldbinding, kęru o.a. fyri tey skattskyldugu, sum koma undir hetta lógaruppskot.

Sum grundarlag undir hesum lógaruppskoti skulu vanligu reglurnar ķ skattalóggįvuni verša nżttar viš teimum broytingum, sum standast av lógaruppskotinum. Į įvķsum ųkjum eru vanligu reglurnar ķ skattalógini kortini ikki fųrar fyri at nųkta serligu krųvini, sum verša kravd fyri at seta ķ verk ymsu reglurnar ķ lógaruppskotinum.

At tillaga vanligu reglurnar ķ skattalógini, soleišis at tęr eisini kunnu verša nżttar ķ hesum lógaruppskoti, hevši kravt nógvar broytingar ķ verandi skattalóggįvu. Havandi ķ huga, at undir lógaruppskotiš koma bara skattskyldug ķ Fųroyum ķ avmarkašum tali, veršur taš mett skynsamast - eins og ķ Noregi og Danmųrk - at savna allar neyšugar broytingar ķ eina serliga lóg, iš, sum įšur nevnt, veršur lųgd fram sjįlvstųšugt lógaruppskot.

H: Fylgjumetingar - inntųkur, fyrisiting o. a.

Ķ lųtuni ber ikki til at gera nakra meiningsfulla meting av stųdd į framtķšar inntųkum ķ sambandi viš inntųkuskatting eftir hesum lógaruppskoti.

Umrįšandi er at hava ķ huga, at enn er ongin dagfesting į fyrsta śtbjóšingarumfari, og frammanundan ber ikki til at vita, hvussu stórur įhugin er fyri at leita ķ fųroyskum ųki, tį iš mųguleikar verša til tess. Treytaš av nógvum višurskiftum - av hesum rįša Fųroyar bert fyri einstųkum, kann įhugin liggja ķmillum antin at verša ręttiliga avmarkašur ella at verša stórur.

Enn ber ikki til at vita į nakran hįtt, um leiting fer at geva fundir, sum taš loysir seg at framleiša.

Ķ besta fųri kunnu framtķšar skattainntųkur gerast ręttiliga stórar, tó kunnu hesar somuleišis verša lķtlar og ongar. Hóast kolvetnisskattalógin kemur ķ gildi ķ įr, so verša skattainntųkurnar helst ręttiliga avmarkašar av vęntašum forkanningar-og leitingarvirkseminum ķ tķšarskeišinum, sum er eftir av hesum įri.

Śtreišslur ķ sambandi viš fyrisiting av kolvetnisskattalógini verša eisini avmarkašar, įšrenn ein verulig leiting og mųgulig framleišsla veršur byrjaš. Taš er umrįšandi ikki at byggja upp eina stóra umsiting, iš kanska slettis ikki veršur brśk fyri. Tó er ein įvķs fyrisiting sett ķ verk, og mįliš er at hava eina dugnaliga (tó avmarkaša) fyrisiting, sum eftir rķmiliga stutta freist skal kunna byggjast upp til at umsita įlķkning og eftirlit viš einum stórum virksemi, skuldi taš veriš neyšugt. 

Višmerkingar til einstųku greinirnar

Kapittul 1

Til § 1

Undir lógaruppskotiš kemur skattur av inntųku av at forkanna, leita eftir og framleiša kolvetni ķ Fųroyum (undir hesum sjóųkiš og meginlandsstųšiš) ella virksemi ķ sambandi viš taš. Lógaruppskotiš višvķkir bęši inntųku av vinnuligum virksemi og lųnarinntųku og ašrar inntųkur

Undir heitiš kolvetni kemur rįolja, jaršgass og dropagass.

Ķ lógaruppskotinum er tilskilaš, at virksemi ķ sambandi viš at forkannna (eisini seismiskar kanningar), leita og framleiša koma undir uppskotiš. Inntųka ķ sambandi viš uppbygging, rakstur og višlķkahald av leitingar- og framleišsluśtbśnaši kemur sum avleišing av hesum eisini undir skattskyldu ķ tann mun, virksemiš fer fram ķ Fųroyum. Taš sama er galdandi fyri tęnastuveitingar, sum eru knżttar at rakstri av śtbśnašinum. Virksemi, sum bara veršur gjųrt ķ śtlondum, til dųmis prosjekterings- og konstruktiónsarbeišir, kemur ikki undir lógaruppskotiš. Uppskotiš broytir ikki tęr galdandi reglurnar um, at ein fyritųka heimahoyrandi ķ Fųroyum, veršur skattaš av allari inntųku, sum er fingin bęši hišan av landi og śr śtlondum (globalinntųka).

Ķ lógaruppskotinum er serliga gjųrt vart viš, at inntųka av at leggja og reka rųrleišingar eins og inntųka av śtgeršartęnastu og skipaflutningi, kemur undir skatting. Raffineringsvirksemi kemur harafturķmóti ikki undir uppskotiš av tķ, at slķkt virksemi ķ Fųroyum framman undan kemur undir skattareglur, sum eru ķ gildi.

Undir lógaruppskotiš koma Fųroyar, ķroknaš sjóųki, havbotnur, undirgrund og fųroyskt meginlandsstųši.

Reglan ķ nr. 2 višvķkur inntųkum frį kolvetnum, sum breiša seg um bęši fųroyskt meginlandsstųši og meginlandsstųši hjį fremmandum londum. Ķ slķkum fųrum kann avtala verša gjųrd um samskipaša leiting og framleišslu viš viškomandi land viš tķ ķ hyggju at tryggja, at kolvetni veršur gagnnżtt sum ein heild. Eisini loyvishavar, sum eru partur ķ mįlinum, verša tiknir viš ķ mųguligum samrįšingum.

Reglan ķ nr. 3 višvķkir inntųkum av rųrleišingaflutningi av kolvetni, sum er framleitt ķ fųroyskum ųki, men har rųrleišingin (til dųmis av tųkniligum įvum) veršur fųrd ķ land ķ fremmandum rķki, og Fųroyar eiga ręttin til at skatta sambęrt avtalu viš hetta rķkiš.

Ķ § 1, stk. 2 ķ lógaruppskotinum er stašfest, at inntųkan veršur gjųrd upp eftir vanligu reglunum ķ skattalóggįvuni viš teimum broytingum, sum standast av uppskotinum.

Inntųkuhugtakiš ķ lógaruppskotinum er taš sama sum inntųkuhugtakiš ķ § 25 ķ skattalógini, og fatar soleišis um allar inntųkur hjį tķ skattskylduga av tķ virksemi, sum nevnt er ķ § 1, um so inntųkurnar eru ķ reišum peningi ella ķ ognum, sum hava peningavirši.

Til § 2

Ķ § 2 ķ uppskotinum er nevnt, at skattaš veršur sambęrt vanligu reglunum ķ skattalóggįvuni, kortini viš teimum broytingum, sum standast av kapitlunum 2 og 3.

Til § 3

Skotiš veršur upp ķ § 3, at persónsbundna (subjektiva) skattskyldan veršur vķškaš. Eftir lógaruppskotinum eru persónar og felųg, sjįlvsognarstovnar, felagsskapir og annaš, sum hava inntųku, sum višgjųrd er ķ § 1 ķ uppskotinum, skattskyldug ķ Fųroyum av hesi inntųku. Undir hetta koma śtlendsk virkir, uttan mun til, um virkiš sambęrt vanligu reglunum ķ § 2 ķ skattalógini hevur fastan rakstrarstaš ella ikki.

Lųgfrųšiligir persónar, sum koma undir uppskotiš, eru allar tęr fyritųkur, sum §§ 1-2 ķ skattalógini fevna um. Harafturat eru persónar eftir lógaruppskotinum skattskyldugir av lųnarinntųku o. ų., iš veršur vunnin ķ sambandi viš virksemiš, nevnt ķ § 1. Hetta uttan mun til, um lųnarinntųka ikki er skattskyldug sambęrt reglunum ķ § 61, litra b ķ skattalógini, tķ lųnin stavar śr śtlondum, (hetta merkir, at śtgoldin lųn er frį arbeišsgevara, sum ikki hevur heimating ķ Fųroyum). Harumframt eru deyšsbśgv skattskyldug av inntųku, sum lógaruppskotiš fevnir um.

Annars skulu vanligu reglurnar ķ skattalógini um skattskyldu galda fyri persónar, felųg og onnur. Taš merkir reglurnar um, nęr skattskyldan tekur viš, heldur uppat, og hvųrji undantųk eru frį skattskylduni.

Taš, sum ger av, ķ hvųnn mun Fųroyar kunnu skatta eina inntųku, er kortini ikki bara, um heimild er til tess ķ fųroyskari skattalóggįvu, men eisini um Fųroyar sambęrt gjųrdum tvķskattasįttmįla kunnu skatta inntųkuna.

Sambęrt reglunum, sum eru ķ gildi um skattskyldu ķ §§ 1-2 ķ skattalógini, eru felųg heimahoyrandi ķ Fųroyum fult skattskyldug, mešan śtibśgv av śtlendskum felųgum eru avmarkaš skattskyldug. Višurskiftini um skattskyldu fyri sjįlvstųšug vinnurekandi koma į sama hįtt undir reglurnar ķ §§ 1-2 skattalógini um fulla og avmarkaša skattskyldu. Tį iš gjųrt veršur av, um eitt virksemi hevur viš sęr avmarkaša skattskyldu sambęrt reglunum ķ skattalógini, § 2 litra d, višvķkjandi fųstum rakstrarstaši, veršur ķ Fųroyum lagdur stórur dentur į ta śtgreining av hugtakinum fastur rakstrarstašur, sum er įsett ķ OECD modellkonventiónini (altjóša modell fyri tvķskatting). Sambęrt hesum reglum hava felųg fastan rakstrarstaš, tį iš framleišsla byrjar.

Leiting og śtgeršartęnasta, hjįlpartęnasta o. a. viš skipum og flogfųrum kann sambęrt galdandi reglum, verša skattaš ķ Fųroyum, um felagiš hevur fastan rakstrarstaš ķ Fųroyum, (t.d. hevur skrivstovu ella slķkt). Ķ noršurlendska tvķskattasįttmįlanum hava Fųroyar kortini giviš frį sęr ręttin til at skatta inntųkur av skipa- og loftferšslu ķ altjóša feršslu ķ teimum fųrum, tį iš persónurin (allżstur ķ art. 3, stk. 1, litra b og c – likamligur persónur, lųgfrųšiligur persónur, fólkasamtak) eru heimahoyrandi ķ śtlondum.

Reglurnar, sum skotnar eru upp, broyta ikki reglurnar, sum eru ķ gildi um fult skattskyldug. Viš lógaruppskotinum fer harafturķmóti fram ein vķškan ķ skaranum av avmarkaš skattskyldugum višvķkjandi inntųku av vinnuligum virksemi ķ sambandi viš leiting eftir og framleišslu śr kolvetnisfundum ķ Fųroyum. Sum grundregla fer taš sambęrt uppskotinum at verša ein skylda at gjalda skatt av slķkari inntųku, so skjótt sum virksemiš er byrjaš. Hvussu nógv henda vķškaša skattskylda kann verša brśkt, er kortini treytaš av tvķskattasįttmįlum, iš gjųrdir eru.

Śtlendingar, sum vinna lųnarinntųku śr Fųroyum av virksemi, sum gjųrt veršur ķ Fųroyum, eru avmarkaš skattskyldugir av sķnari lųnarinntųku frį fyrsta degi eftir teimum vanligu reglunum um skattskyldu. Veršur lųnin vunnin śr śtlondum og er talan ikki um arbeišsśtleigu, kemur inntųkan harafturķmóti ikki undir reglurnar ķ skattalógini um avmarkaša skattskyldu. Skatting veršur ķ fyrsta lagi virkin sambęrt galdandi reglum, tį iš full skattskylda er ķkomin eftir 6 mįnaša uppihald ķ Fųroyum. Viš lógaruppskotinum veršur lųnin śr śtlondum ķ sambandi viš kolvetnisvirksemi og annaš gjųrd skattskyldug frį fyrsta degi. Hetta veršur sostatt galdandi, um viškomandi lśka treytirnar ķ §§ 1-2 ķ skattalógini ella ikki um įvikavist fulla og avmarkaša skattskyldu. Hesar vķškašu reglur um skattskyldu av lųnarinntųku kunnu Fųroyar kortini hava latiš frį sęr heilt ella lutvķst ķ tvķskattasįttmįlum.

Skattgjaldarar, sum hava avmarkaša skattskyldu, sum bara fylgir hesum lógaruppskoti, kunnu eins og skattgjaldarar, sum koma undir § 2 ķ skattalógini um avmarkaša skattskyldu, bara draga tęr śtreišslur frį, sum eru hildnar fyri at vinna tęr inntųkur, sum lógaruppskotiš fatar um. Fyri lųntakarar eru serligar reglur sambęrt § 11, stk. 2.

Um inntųkan hjį hinum skattskylduga eftir hesum lógaruppskoti ikki fatar um kolvetnisinntųkur, sum nevndar eru ķ § 4, og hin skattskyldugi samstundis kemur undir reglurnar um skattskyldu ķ tķ vanligu skattalóggįvuni, skal inntųkan verša gjųrd upp saman viš mųguligum ųšrum inntųkum hjį hinum skattskylduga. Ķ slķkum fųrum veršur skattaš sambęrt teimum vanligu reglunum ķ skattalóggįvuni, og undir hetta koma eisini įsetingarnar um inntųkubżti millum landskassan og kommunur.

Ķ Danmųrk, Noregi og Bretlandi er skattskyldan vķškaš samsvarandi reglunum ķ kapittli 1.

Kapittul 2

Til § 4

Lógaruppskotiš bżtir upp inntųkur ķ sambandi viš leiting og kolvetnisframleišslu ķ tveir inntųkubólkar. Ķ ųšrum bólkinum er inntųka, sum stavar beinleišis frį at gagnżta tilfeingiš, og ķ hinum bólkinum er "avleidd" inntųka, til dųmis frį gjųrdum kanningum (og sųlu av śrslitum), veitingartęnastu og ųšrum tęnastulķkum virksemi. Bert fyrst nevndi inntųkubólkur kemur undir tęr serligu įsetingarnar ķ kapitli 2 ķ lógaruppskotinum.

Ķ § 4 veršur avmarkaš, hvųr inntųka, sum kemur undir serligu reglurnar um inntųkuuppgeršina ķ kapitli 2. Reglan hevur sum fortreyt, at serstųk sjįlvuppgįva veršur latin inn at brśka ķ sambandi viš uppgeršina av inntųkuni sambęrt kapitli 2 frį og viš įrinum, tį iš byrjaš veršur at forkanna ella at leita.

Skotiš veršur upp, at skattur bara skal verša goldin landskassanum av inntųkum, sum nevndar eru ķ § 4. Taš merkir, at kommunurnar fįa ikki part av felagsskattinum av hesum inntųkum. Persónar gjalda ikki kommunuskatt av inntųkum, sum nevndar eru ķ § 4, sambęrt reglunum ķ § 11. Kommunurnar fįa heldur ikki part av mųguligum skatti frį deyšsbśgvum.

Tęr inntųkur, sum ķ lógaruppskotinum verša fyri serligari skattligari višgerš, eru ķ fyrstu atlųgu inntųkur frį fyrstu sųlu av framleiddum kolvetni (stk. 1, nr. 1). Inntųkan skal sambęrt teimum vanligu galdandi grundreglum verša tikin viš ķ inntųkuuppgeršini viš tķ fingna sųluprķsinum. Um normprķsskipanina ķ uppskotinum veršur vķst til višmerkingarnar til §§ 5 - 6.

Harumframt fatar § 4 um inntųku, sum er įsett sum ein partur av tķ framleidda kolvetni ella viršinum av hesum, nevnd "farming in" (stk. 1, nr. 2). Luttųka į slķkan hįtt ķ oljuvinnu hevur viš sęr, at loyvishavin bżtur fķggjarliga vįšan og mųguleikan fyri vinningi viš onnur virki ķ sambandi viš leiting og framleišslu. Hesin hįttur at taka nżggjar samarbeišsfelagar uppķ, kann til dųmis verša at bjóša einum felag ein įvķsan part ķ framtķšar framleišslu ķ einum ųki, afturķmóti at felagiš til dųmis ger eitt įvķst og avmarkaš leitingararbeiši. Kunnleiki er um slķkar avtalur.

Sambęrt uppskoti til kolvetnisvirksemislóg kann eitt loyvisbręv ella loyvi ikki verša latiš ųšrum, uttan so, at landsstżriš góškennir treytirnar og gevur loyvi til hetta. Skotiš veršur upp, at vinningur ella hall ķ sambandi viš avhending veršur tikiš viš ķ inntųkuni sambęrt stk. 1, nr. 3. Vinningurin ella halliš veršur gjųrt upp sum munurin ķmillum taš gjald, sum fęst av sųluni og śtveganarkostnaširnar viš frįdrįtti fyri gjųrdum avskrivingum į śtveganarupphędd į loyvisbręvinum.

Undir regluna kemur ein og hvųr hįttur til at selja loyvisbręviš og annaš, undir hesum ognartųka. Ķ § 9 er įsett, at śtveganarupphęddin veršur avskrivaš yvir 5 įr. Selur ella letur hin skattskyldugi innaftur loyvisbręv, loyvi ella ręttindi, ella kallar landsstżrismašurin ķ kolvetnismįlum taš aftur, įšrenn śtveganarupphęddin er fult avskrivaš, kann restupphęddin verša avskrivaš ķ sama inntųkuįri, iš sųla, innlating ella afturkalling fer fram.

Kemur ein samstarvsfelagi uppķ viš tķ ķ hyggju at luttaka ķ kolvetnisframleišslu, vil taš mųguliga gjaldiš, sum loyvishavin fęr frį samstarvsfelaga fyri luttųku ķ kolvetnisframleišslu og tķ at hesum tengda mųguleika fyri vinningi, verša ein óbeinleišis avhending av einum parti av teimum ręttindum, iš loyvisbręviš hevur viš sęr.

Ein sųla kann eisini vera óbeinleišis sum partabręvasųla, sum kann veita avgerandi įvirkan į eitt felag, ella ger av avtalum/sįttmįlum, sum hava somu įvirkan. Ķ skattligum samanhangi kemur partabręvasųla undir vanligu reglurnar um skatt av partabręvasųlu. Slķk sųla kemur ikki undir lógaruppskotiš.

Harumframt fatar inntųkan eftir § 4 um afturvunnar avskrivingar av ognum, tį iš avskrivingarnar hava veriš tiknar viš ķ uppgeršini av slķkari inntųku og umframt hetta stašfestur vinningur ķ sambandi viš, at slķkar ognir verša seldar (stk. 1, nr. 4). Reglan hevur įvirkan į avhending av framleišsluśtbśnaši og rakstrargųgnum viš sųlu ella uppathaldi av framleišsluvirksemi, ķmešan tęr avhendingar, iš verša framdar, mešan raksturin er ķ gongd, hava viš sęr eina nišurskriving ķ avskrivingarsaldoini. Sambęrt stk. 1, nr. 5 verša afturvunnar avskrivingar į bygningum į landi, sum verša brśktir ķ sambandi viš kolvetnisvirksemi, eisini roknašar upp ķ inntųkuna eftir § 4. Reglan kann til dųmis verša brśkt ķ sambandi viš fyrisitingarbygningar, sum verša brśktir ķ sambandi viš framleišsluvirksemi.

Veršur ogn lutvķst brśkt ķ sambandi viš leiting og framleišslu ķ Fųroyum, og lutvķst ķ sambandi viš annaš virksemi, veršur bara taldur viš ein so stórur partur av vinninginum (ella hallinum), sum lutfalsliga samsvarar viš, hvussu nógv ognin hevur veriš brśkt til leiting og framleišslu ķ Fųroyum.

Um ein loyvishavi harumframt rekur raffineringsvirki, og sostatt millum annaš višger rįolju, framleidd ķ egnum virki ķ fųroyskum ųki, kunnu trupulleikar standast av at eyšmerkja tann partin av vinninginum av raffineringsvirkseminum, sum kann stava frį hesi rįolju. Av hesi orsųk er mett at verša hóskandi ķ skattligum samanhangi, at višgera kolvetni, sum veršur tikiš śt til virkingar ķ egnum raffineringsvirki, į sama hįtt sum kolvetni, sum er selt til meiri virking. Įsett veršur tķskil ķ stk. 2, at sųluviršiš į slķkum kolvetni skal verša tikiš viš ķ uppgeršini av inntųkuni sambęrt § 4. Slķkar reglur eru kendar śr Danmųrk, Noregi og Bretlandi. Reglan er eisini galdandi fyri at taka śt til egna nżtslu, men at avbrenna gass ķ sambandi viš at framleiša olju kemur ikki undir regluna. Gass- ella rįoljunżtsla til upphiting og annaš į pallum, kemur ikki undir regluna.

Sum nevnt, skal hin skattskyldugi gera upp inntųku av kolvetnisframleišslu óheft av ašrari inntųku. Av hesum, kunnu śtreišslur bert verša drignar frį, sum standast av at vinna slķkar inntųkur. Hetta ger taš neyšugt at bżta śtreišslur, sum ikki beinleišis kunnu verša vķstar til annašhvųrt framleišsluvirksemi ella annaš virksemi. Rentur av lįnum kunnu bert verša drignar frį so nógv, sum lįnini hava veriš viš til at fķggja framleišsluvirksemiš. Sambęrt stk. 4 veršur ongin frįdrįttur latin fyri sųluprovisión, avslįttur ella tķlķkt, tį iš kolvetni veršur latiš millum fyritųkur, iš kunnu haldast at hava sķnįmillum įhugamįl.

Sum taš veršur gjųrt greitt ķ § 4, stk. 4 skal vanliga hugtakiš um rakstrarkostnaš ķ skattalógini verša brśkt. Tį iš skattskyldug inntųka veršur gjųrd upp eftir § 4 (serstųk kolvetnisinntųka) kunnu bert tęr śtreišslur verša drignar frį, sum višvķkja inntųkunum, iš nevndar eru ķ stk. 1 og 2.

Dentur skal leggjast į, at rakstrarśtreišslurnar ķ hesum samanhangi eisini fata um tey avgjųld, sum verša įlųgd ķ sambandi viš virksemiš undir hesum, millum annaš mųguliga ųkisavgjųld og framleišslugjųld/nżtslugjųld.

Til §§ 5-6

Eftir galdandi reglum verša inntųkur ķ sambandi viš olju- ella gasssųlu, ķ skattligu uppgeršini av inntųku, vanliga gjųrdar upp eftir fakturerašum prķsum.

Ķ teimum fųrum, tį iš įhugafelagsskapur er millum keypara og seljara, kann taš verša neyšugt hjį skattavaldinum at kanna, um faktureraši prķsurin samsvarar viš marknašarprķsin fyri at tryggja, at forskjóting ikki er ķ skattagrundarlagnum millum keypara og seljara. Taš hevur serliga įhuga, um annar parturin er felag, sum ikki er skattskyldugt ķ Fųroyum.

Ķ skattareglunum, sum eru ķ gildi, eru tvęr reglur, sum umrųša henda spurning. § 37 ķ skattalógini hevur ķ sęr almenna įseting til slķka eftirkanning av prķsįsetingini millum fųroysk dótturfelųg og śtlendsk móšurfelųg. § 2 ķ skattalógini hevur ķ sęr reglu um, at til śtibśgv skal fųrast tann vinningur, sum śtibśgviš mį haldast at hava fingiš, um taš var ein óheft fyritųka.

Taš veršur hildiš, at skattavaldiš fer at hava ilt viš at seta tilsķšis brśktar prķsir viš stųši ķ nevndu įsetingum. Ikki minst av torgreiddum felagsbygnašum og fķggjarhandlingum, sum eru torfųrar at gjųgnumskoša, fer at bera til at sleppa uttan um galdandi reglur, ella gera eftirlitiš ógvuliga torfųrt, og taš veršur torfųrt hjį skattavaldinum at gera tęr kanningar, sum verša neyšugar til tess at meta um og gera sannlķkt, um prķsįsetingin er ķ samsvari viš marknašarprķsin.

Ķ lógaruppskotinum er tķ heimild til, at taš ķ sambandi viš įlķkning av skattskyldugu inntųkuni, kunnu nżtast normprķsir fyri kolvetni. Ķ teimum fųrum skal ein yrkiskųn nevnd įseta normprķsirnar. Ķ slķkum fųrum skulu prķsirnir verša įsettir fyri eitt skeiš ķ senn og skulu teir samsvara viš marknašarprķsin viš sųlu ķmillum óheftar partar undir frķum marknašartreytum.

Teir fakturerašu prķsirnir verša grundarlagiš, tį iš skattskyldug inntųka veršur gjųrd upp, og atgongdin til at brśka normprķsir er bara ętlaš at verša brśkt, um skattavaldiš heldur, at brśktu prķsirnir ikki samsvara viš marknašarprķsin.

Royndir ķ Danmųrk viš at brśka tęr almennu reglurnar (uttanfyri kolvetnisskattaųkiš) um prķsįseting til marknašarprķs, hava prógvaš, at taš er ógvuliga trupult at koma ķgjųgnum viš broytingum til fakturerašu prķsirnar.

Į kolvetnisųkinum hevur reglan ķ Danmųrk eftir ųllum at dųma veriš fyribyrgjandi, av tķ at higartil hevur ikki veriš neyšugt at brśkt hetta amboš. Hóast myndugleikarnir ongantķš hava brśkt mųguleikan til at įseta normprķsir, eru ongar ętlanir um at strika regluna.

Ķ Noregi er mótsatt gjųrt av at lata normprķsskipanina verša meginregluna, soleišis at skattskylduga inntųkan skal verša gjųrd upp grundaš į normprķsir, sum myndugleikarnir hava įsett og ikki teir fakturerašu prķsirnar. Kortini skal verša višmerkt, at normprķsir verša įsettir viš stųši ķ marknašarprķsum. Ķ Noregi varš grundarlagiš undir normprķsskipanini ķ sķnari tķš sett soleišis upp:
"Av umfatandi samskipan og mišsavnan ķ oljuķdnašinum veršur taš ein óloysandi arbeišssetningur hjį lķkningarmyndugleikunum at śtvega neyšugu upplżsingarnar til tess at kunna meta um, um įhugafelagsskapur er, sum mųguliga kann įvirka prķsirnar ķ ymsu fųrunum.Trupulleikarnir mugu haldast at vera serliga stórir, tį iš taš ręšur um rįolju, av tķ at nógv stųrsti parturin av altjóša oljuhandlinum fer fram millum samskipaši fleirtjóša felųg. Stórir partar av rįoljuumsetninginum er į henda hįtt ikki fyri vanligari prķsįseting į marknašinum. Somuleišis er taš ikki so sjįldan, at handil ķmillum ikki samskipaš felųg fer fram undir serligum treytum, til dųmis viš bżtissįttmįlum."

Norsku skattamyndugleikarnir draga fram fyrisitingarligu fyrimunirnar viš norsku skipanini, men fyrimunurin viš einfaldu skipanini mį m.a. verša tann, at ķ Noregi er talan um nógvar skattgjaldarar og eitt ręttiliga stórt tal av handlum.

Veršur hugt at donsku royndunum, tykist norska skipanin at vera óneyšuga vķšfevnd, og ein slķk skipan hevši tį eisini veriš brot į ta grundleggjandi meginregluna ķ galdandi fųroysku skattalóggįvu um at gera upp skattskylduga inntųku, sum veršur grundaš į veruliga vunnar inntųkur. Samstundis hevur menningin į oljumarknašinum havt viš sęr, at taš nś er meira talan um vanliga prķsįseting.

Tķ veršur ein skipan skotin upp, sum samsvarar viš tęr donsku reglurnar, og ķ tann mun normprķsir ikki verša įsettir fyri framleidda kolvetni, veršur skattur įlķknašur viš stųši ķ fakturerašu prķsunum og viš teimum vanligu kęrumųguleikunum.

Uppskotiš merkir, at landsstżrismašurin ķ skattamįlum kann gera av, at taš til nżtslu ķ įlķkningini skulu verša įsettir normprķsir fyri taš kolvetniš, sum er framleitt ķ einum ųki, sum kemur undir lógaruppskotiš. Normprķsurin skal ķ givnum fųri samsvara viš marknašarprķsin ķ umsetningi millum óheftar partar undir frķum marknašartreytum. Verša normprķsir brśktir, verša teir įsettir aftureftir fyri eitt 3 mįnaša skeiš ķ senn. Ķ hesum skeiši kann nevndin gera av at lata prķsirnar skifta.

Normprķsir fyri rįolju kunnu verša įsettir, uttan at taš samstundis verša įsettir normprķsir fyri gass.

Eru normprķsir įsettir, verša inntųkurnar, nevndar eru ķ § 4, stk. 1, nr. 1 og 2 og stk. 2 gjųrdar upp eftir tķ normprķsi, sum var ķ gildi, tį iš sųlan fór fram ella śttųkan av kolvetni til virkingar ella til egna kolvetnisnżtslu, viš teimum broytingum, sum dygd, frįvik viš atliti at latingarstaši og latingartreytum fyri ta einstųku vųrulatingina kundu treytaš. Sųluśtreišslur, sum neyšugar eru fyri kolvetnissųlu į tķ staši, sum normprķsurin setur sum vųrulatingarstaš, eru loyvdar at draga frį. Frįdrįttur veršur ikki givin fyri sųluprovisión, tį iš kolvetni veršur latiš ķmillum fyritųkur, sum kunnu haldast at hava sķnįmillum įhugamįl, sbr. § 4, stk. 4. Normprķsur, sum er ķ gildi, er tann normprķsur, sum veršur įsettur aftanį, at taš 3-mįnašaskeišiš er runniš, har sųlan og annaš er farin fram. Tann nevndi uppgeršarhįttur skal verša brśktur, uttan mun til, um hin skattskyldugi kann prógva, at tann veruliga vunna inntųkan, vķkir frį tķ įsettu inntųkuni.

Normprķsin įsetur ein nevnd, sum landsstżrismašurin ķ kolvetnismįlum setur. Ķ nevndini eru formašur og 4 ašrir limir. Formašurin veršur tilnevndur eftir tilmęli frį sorinskrivaranum. Tveir limir skulu hava serligan kunnleika til oljuhandil og verša tilnevndir eftir samrįš viš vinnuna. Limirnir og tiltakslimirnir fyri teir verša tilnevndir fyri 4 įr. Eisini fólk, sum ikki eru bśfųst ķ Fųroyum ella ikki hava danskan rķkisborgararętt, kunnu verša tilnevndir sum limir ķ nevndini.

Normprķsir verša įsettir eftir įvķsum fortreytum viš atliti at latingarstaši, kredittķš og ųšrum, og skattavaldiš mį tķ ķ sambandi viš įlķkningina, regulera teir prķsir, sum nevndin hevur įsett, grundaš į tęr ķtųkiligu sįttmįlatreytirnar viš atliti at kredittķš, latingarstaši, flutningsśtreišslum, trygging og ųšrum. Normprķsnevndin fęr į henda hįtt hųvi til at seta normprķsirnar į eitt grundarlag, sum er skikkaš til marknašarvišurskiftini.

Avgeršir nevndarinnar kunnu ikki verša skotnar inn fyri annan fyrisitingarligan myndugleika, men kunnu verša lagdar fyri ręttin.

Um ongin normprķsur er įsettur fyri framleidda kolvetni, veršur skattaįlķkningin gjųrd sambęrt vanligu reglunum grundaš į teir fakturerašu prķsirnar og viš teimum vanligu mųguleikunum fyri kęru.

Til § 7

Skotiš veršur upp, at śtreišslur ķ sambandi viš vinnu hjį hinum skattskylduga av kolvetnisframleišslu ķ Fųroyum, kunnu verša drignar frį ķ tķ lųtu, at śtreišslan er stašfest.

Rekur hin skattskyldugi ikki framleišsluvirksemi enn, sum kemur undir lógaruppskotiš, fer hesin frįdrįttarręttur vanliga at gera, at inntųkan veršur negativ. Hin skattskyldugi hevur ķ stašin mųguleikan at gera av at aktivera leitingarśtreišslurnar. Ķ tķ fųri verša śtreišslurnar drignar frį yvir 5 inntųkuįr 20% um įriš, viš fyrsta frįdrįtti ķ tķ inntųkuįri, tį iš hin skattskyldugi hevur sett framleišslu ķ gongd. Annar mųguleiki er, at halliš, sambęrt reglunum ķ § 10, veršur flutt til frįdrįtt ķ ašrari inntųku.

Tį framleišsla er byrjaš, fara śtreišslur eftir hesa lųtu ikki at kunna verša aktiverašar.

Selur ella letur hin skattskyldugi innaftur loyvisbręv, ella tekur landsstżrismašurin ķ kolvetnismįlum taš aftur, til dųmis ķ fųrum, tį iš loyvishavin misrųkir sķnar skyldur ella veršur koyrdur į hśsagang, og rekur hin skattskyldugi eftir hetta ikki virksemi, sum er undir hesi lóg, kunnu allar aktiverašar śtreišslur verša drignar frį sambęrt regluni ķ stk. 2 ķ tķ inntųkuįri, tį iš innlating ella afturtųkan veršur framd. Reglan er serliga tżdningarmikil fyri loyvishavarar, sum eingi śrslit fįa burtur śr leiting, og sum tķ vilja sleppa at gevast viš slķkum virksemi ķ fųroyskum ųki. Ķ slķkum fųrum veršur skattliga gjųrt upp ķ tķ įri, tį hildiš veršur uppat, og śtreišslurnar kunnu tį verša mótroknašar ķ mųguligum skattskyldugum vinningi, sum veršur stašfestur ķ sambandi viš, at virki heldur uppat.

Sambęrt stk. 3 skulu ognir, sum koma undir avskrivingarlógina, framhaldandi verša avskrivašar sambęrt reglunum ķ nevndu lóg. Hetta er galdandi fyri maskinur, innbśgv og onnur rakstrargųgn, skip og bygningar. Gjųrt veršur vart viš, at boripallar altķš verša saldoavskrivašir į sama hįtt sum rakstrargųgn.

Veršur boripallur brśktur ķ inntųkuįrinum bęši ķ Fųroyum og uttanfyri fųroyskt ųki, skal taš sambęrt stk. 4 gerast eitt lutfalsligt bżti av avskrivingunum. Reglan er galdandi fyri eina og hvųrja leitingarogn, sum veršur brśkt ķ ųšrum virksemi ķ Fųroyum ella ķ virksemi ašrastašni.

Um hin skattskyldugi avskrivar frammanundan tķ įri, tį iš framleišsla veršur byrjaš, kunnu avskrivingarupphęddirnar verša aktiverašar į sama hįtt, sum stašfestar śtreišslur annars.

Til § 8

Skotiš veršur upp, at framleišsluśtbśnašur, pallar og annar śtbśnašur, undir hesum rųrleišingar viš terminalskipan, og onnur śtgerš, sum brśkt veršur ķ sambandi viš kolvetnisframleišslu ķ einum ųki, sum kemur undir hesa lóg, kann verša saldoavskrivaš upp ķ 30% um įriš eftir teimum reglum ķ avskrivingarlógini, sum višvķkja rakstrargųgnum. Somu reglur galda fyri avskrivingar av ognum, sum brśktar verša ķ sambandi viš at vinna inntųkur, sum verša įsettar sum ein partur av framleišsluni, sbr. § 4, stk. 1, nr. 2. Skotiš veršur upp, at skip og bygningar, sum ikki kunnu metast sum framleišsluśtbśnašur o.a., verša avskrivaš sambęrt galdandi reglum ķ avskrivingarlógini um tey.

Eftir tķ skipan, skotin er upp, skulu allar framleišsluognir verša avskrivašar eftir saldogrundregluni. Hetta veršur fyri fastar og mobilar pallar viš rakstrargųgnum og maskinum, rųrleišingar, pumpur, goymslutangar og ašra śtgerš og mųguliga sjįlvstųšugar hotellpallar. Harumframt kemur fastur framleišsluśtbśnašur o.a. į landi undir regluna. Bygningar verša avskrivašir eftir galdandi reglum um bygningar ķ avskrivingarlógini.

Viš skipanini ķ uppskotinum slepst undan ivaspurningum um, į hvųnn hįtt tęr einstųku framleišsluognirnar o.a. skulu verša avskrivašar eftir avskrivingarlógini.

Inntųkuįriš, tį iš avskrivingin skal byrja, veršur įsett sambęrt vanligu reglunum ķ avskrivingarlógini. Ognin skal soleišis verša latin virki, sum er ķ gongd, og talan skal verša um eina ogn, sum er gjųrd lišug til at verša brśkt eftir sķnum endamįli. Nżggir loyvishavar, sum enn ikki hava sett framleišslu ķ gongd, kunnu byrja at avskriva ķ tķ įri, tį iš hin skattskyldugi fyri fyrstu ferš vinnur inntųku av framleišsluni. Brśkar hin skattskyldugi sķni egnu starvsfólk til t.d. at projektera śtbśnaš, verša lųnarśtreišslurnar aktiverašar og avskrivašar saman viš restini av keypsupphęddini fyri śtbśnašin.

Hin skattskyldugi skal sum ein fylgja av, at inntųkur frį kolvetnisvirksemi verša skattaįlķknašar fyri seg, fųra serligar roknskapir fyri avskrivingar av ognum, sum brśktar verša ķ framleišsluni, og ognum, sum verša brśktar ķ sambandi viš annaš vinnuvirksemi.

Verša ognirnar nżttar bęši ķ sambandi viš framleišsluvirksemi og ķ sambandi viš annaš virksemi, veršur gjųrt eitt lutfalsligt bżti av avskrivingarupphęddunum eftir lutfallinum ķmillum nżtsluna av ognini ķ sambandi viš framleišsluvirksemi og annaš virksemi. Serstakur roknskapur veršur gjųrdur fyri slķkar ognir.

Ķ Danmųrk veršur avskrivaš į sama hįtt, sum skotiš er upp her. Ķ Noregi veršur framleišsluśtbśnašur avskrivašur eftir linjuręttari avskriving 16,67% um įriš. Samlašu saldoavskrivingarnar tey fyrstu 4 įrini verša ķ Fųroyum stųrri enn samsvarandi norskar avskrivingar. Eftir fimta įriš er avskrivaš eins nógv. Ķ Noregi veršur saldo avskrivaš viš restini 16,67% sętta įriš, ķmešan restavskrivingin ķ prinsippinum varir ęvigt ķ Fųroyum.

Til § 9

Reglan, sum skotin er upp, veitir mųguleika at avskriva keypsupphęddina fyri eitt loyvisbręv, loyvi ella ręttindi, sum umrųtt ķ § 4, stk. 1, nr. 3, viš eins stórum įrligum upphęddum yvir 5 įr. Selur ella letur hin skattskyldugi innaftur loyvisbręv, loyvi ella ręttindi, ella tekur landsstżrismašurin ķ kolvetnismįlum hetta aftur, įšrenn keypsupphęddin er fult avskrivaš, kann restupphęddin verša avskrivaš ķ sama inntųkuįri, tį iš sųla, innlating ella afturtųka veršur framd.

Til § 10

Sambęrt galdandi reglu ķ § 33 nr. 5 ķ skattalógini, kann hall verša fųrt fram til śtlķkningar ķ positivari inntųku yvir tey nęstu 5 fylgjandi inntųkuįr. Av ovurhonds stóru ķlųgunum, sum eru ķ sambandi viš leiting og kolvetnisframleišslu, hevur taš veriš hildiš skynsamt, at tķšarbiliš veršur longt upp ķ 20 įr fyri hetta serliga slag av virksemi til tess at tryggja upp aftur betur, at ķlųgurnar ķ leiting og framleišslu ikki verša mistar ķ skattligum samanhangi. Ķ sambandi viš hetta serliga virksemi veršur skattevni hjį hinum skattskylduga soleišis mett yvir ręttiliga langa tķš.

Vķsir skattskylduga inntųkan hall av framleišslu, kann hin skattskyldugi gera av fult ella lutvķst at flyta halliš til frįdrįtt ķ ašrari inntųku. Hetta kann hugsast at fįa veruligan tżdning ķ tveimum ymsum fųrum. Hjį fųroyskum virkjum, sum verša skattskyldug eftir kapitli 2 ķ kolvetnisskattalógini, kann eitt hall verša drigiš frį ķ skattskyldugu vanligu inntųkuni. Hjį śtlendskum virkjum, sum verša skattskyldug eftir kolvetnisskattalógini, kann eitt hall mųguliga virka fyri at gera ķlųgur ķ Fųroyum viš tķ ķ hyggju at brśka halliš.

Reglan ķ stk. 3 foršar fyri, at hall av ųšrum virksemi kann verša flutt yvir til frįdrįtt ķ inntųku av kolvetnisframleišslu. Henda avmarking hevur til endamįls at tryggja skattagrundarlagiš undir framleišsluvirkinum ķ fųrum, tį iš hin skattskyldugi rekur annaš virksemi, sum gevur hall.

Kapittul 3

Til § 11

Stk. 1 višvķkir sjįlvstųšugum vinnurekandi, sum bara hava skattskyldu eftir hesi lóg og ikki eftir skattalógini, og sum ikki hava inntųkur, iš koma undir § 4 ķ lógaruppskotinum. Hesir vinnurekandi rinda sambęrt uppskotinum skatt til landskassan viš einum skattastigi, sum er 35%. Reglan fatar t.d. um śtlendskar sjįlvstųšugt vinnurekandi, sum ķ stutt skeiš hava uppgįvur ķ sambandi viš frįlandsvinnu.

Sambęrt stk. 2 skulu lųntakarar, sum bara eru skattskyldugir eftir hesi lóg, og ikki eftir reglunum ķ skattalógini um fulla ella avmarkaša skattskyldu, rinda endaligan skatt til landskassan av lųnarinntųkum o.ų. Av fyrisitingarligum įvum veršur skotiš upp, at endaligur bruttoskattur veršur kravdur av slķkum persónum. Eftir uppskotinum veršur skattaš viš einum stigi, sum er 35% av bruttoinntųku.

Stk. 3 snżr seg um persónar, sum hava skattskyldu annašhvųrt eftir skattalógini ella eftir § 3 ķ lógaruppskotinum, og sum hava inntųku av tķ slagi, iš nevnt er ķ § 4, til dųmis sum luttakari ķ framleišsluvirksemi sum ķognari. Hesi skattskyldugu rinda sambęrt uppskotinum bert inntųkuskatt til landskassan av inntųkuni frį kolvetnisframleišslu.

Ķ stk. 4 veršur skotiš upp, at skattur, sum felųg, felagsskapir, deyšsbśgv o.o. gjalda, og sum einans eru skattskyldug eftir § 3 ķ lógarauppskotinum, og sum bara hava inntųkur, sum koma undir § 1, men ikki § 4, fellur til landskassan. Hetta veršur ikki so, um hesir skattgjaldarar samstundis eru skattskyldugir eftir įsetingunum ķ skattalógini.

Skattingina, sum skotin er upp eftir § 11, kunnu Fųroyar hava latiš frį sęr - fult ella lutvķst – viš gjųrdu tvķskattasįttmįlunum.

Kapittul 4

Til § 12

Lógaruppskotiš fęr eftir uppskotinum gildi 19. februar 1999, og er galdandi fyri inntųkur vunnar henda dag og eftir henda dag.

1. višgerš 25. februar 1999. Mįliš beint ķ fķggjarnevndina, sum tann 16. mars 1999 legši fram soljóšandi

Į l i t

Mįliš varš lagt fram av landsstżrinum tann 19. februar 1999 og eftir 1. višgerš 25. februar 1999 beint ķ fķggjarnevndina.

Nevndin hevur višgjųrt mįliš, og hevur undir višgeršini havt fund viš Karsten Hansen, landsstżrismann ķ fķggjarmįlum, umboš fyri Fķggjarmįlastżriš og Toll- og Skattstovu Fųroya. Talan er um uppskot til eina rammulóg, og upplżst er fyri nevndini, at seinni kemur lógaruppskot, sum hevur serligar reglur um įlķkning, innkrevjing, eftirlit og annaš.

Ein samd nevnd tekur undir viš mįlinum og męlir lųgtinginum til at samtykkja uppskot landsstżrisins.

2. višgerš 8. aprķl 1999. Uppskotiš samtykt 27-0-0. At mįliš soleišis samtykt kann fara til 3. višgerš samtykt uttan atkvųšugreišslu.

3. višgerš 13. aprķl 1999. Uppskotiš, sum samtykt viš 2. višgerš, endaliga samtykt 31-0-0. Mįliš avgreitt.

J.nr. 688-19/99
Ll. nr. 26/1999
frį 21.04.1999