Fólka- og farmaflutningur

 

63  Uppskot til  lųgtingslóg um fólka- og farmaflutning

A. Upprunauppskot
B. 1. višgerš
C. Oršaskifti viš 1. višgerš
D. Įlit
E. 2. višgerš
F. 3. višgerš

Įr 2001, 20. februar, legši Bjarni Djurholm, landsstżrismašur, vegna landsstżriš fram soljóšandi

Uppskot

til

lųgtingslóg um fólka- og farmaflutning

Allżsingar

§ 1. Ķ hesi lóg er:

Vinnuligur flutningur at skilja sum reglubundin flutningur móti gjaldi viš akfari ella skipi, og sum er ętlašur almenninginum.
Fólkaflutningur at skilja sum vinnuligur flutningur av feršafólki.
Farmaflutningur at skilja sum vinnuligur flutningur av farmi.
Farmur at skilja sum vanligir pakkar, iš viga meira enn 20 kg, umframt vųrur, lutir, kassar o.t., iš ikki kunnu sendast sum postur.
Sjóvegis flutningur at skilja sum vinnuligur flutningur viš skipi ella bįti millum tvęr ella fleiri fųroyskar havnir ella lendingar.
Landvegis flutningur at skilja sum vinnuligur flutningur viš akfari į landi.
Śtbjóšing at skilja sum innheinting av tilbošum uppį rakstur av flutningi į farleišum.

Flutningsskylda

§ 2. Landiš hevur skyldu til at skipa fyri:

  1. nųktandi sjóvegis fólkaflutningi, farmaflutningi og/ella flutningi av akfųrum, og
  2. nųktandi landvegis fólkaflutningi,

į teimum farleišum, har taš hevur stóran samfelagsligan tżdning, at skipaš veršur fyri slķkum flutningi.
Stk. 2. Landsstżrismašurin įsetir ķ kunngerš tęr farleišir, sum stk. 1 fevnir um.
Stk. 3. Hóast stk. 1 hevur landiš ikki skyldu til at skipa fyri flutningi, um so er, at nųktandi flutningur veršur skipašur av ųšrum į teimum farleišum, iš verša įsettar ķ kunngerš viš heimild ķ stk. 2.
Stk. 4. Landsstżrismašurin kann seta reglur um, at farmur skal lśka įvķs krųv til stųdd, vekt, innihald og innpakking, fyri at farmurin kann verša fevndur av flutningsskyldu landsins undir stk. 1.

Loyvisvišurskifti

§ 3. Til at skipa fyri tķ ķ § 2, stk. 1, nr. 1 ella nr. 2, nevnda flutningi į einari ella fleiri av teimum farleišum, iš eru įsettar ķ kunngerš viš heimild ķ § 2, stk. 2, krevst loyvi frį landsstżrismanninum, ella ųšrum myndugleika, sum landsstżrismašurin heimilar til tess. Kraviš um loyvi er tó ikki galdandi, um landiš sjįlvt skipar fyri flutninginum.
Stk. 2. Landsstżrismašurin skal veita loyvi, um umsųkjari er fķggjarliga og yrkisliga fųrur fyri at skipa fyri nųktandi fólkaflutningi į teimum farleišum, iš sųkt veršur um loyvi til, og gevur seg undir tęr treytir, iš landsstżrismašurin įsetir sbrt. stk. 3.
Stk. 3. Landsstżrismašurin kann seta treytir, iš umsųkjari skal geva seg undir, įšrenn loyvi veršur veitt, herundir treytir um:

  1. Góškenning av almennum višskiftatreytum.
  2. Tęnastu- og dygdarstig. Herundir eisini um samskipaša feršaętlan.
  3. Samstarv viš ašrar vinnurekandi į ųkinum til tess at tryggja almenninginum besta flutningin.
  4. Hįmarksgjųld fyri flutning.
  5. Skyldu at uppihalda flutningi, iš er tżšandi fyri samfelagiš, hóast óvanligar umstųšur.
  6. At umsųkjari, sum treyt fyri at fįa loyvi til įvķsa farleiš, bindur seg til at skipa fyri nęrri tilskilašum flutningi į ašrari farleiš.
  7. At umsųkjari, sum treyt fyri at fįa loyvi til įvķsa farleiš, skal gjalda eitt javningargjald, til tess at tryggja góšan flutning um alt landiš.

Stk. 4. Landsstżrismašurin kann taka loyviš aftur, um loyvishavarin ikki heldur loyvistreytirnar.
Stk. 5. Landsstżrismašurin kann seta nęrri reglur um mannagongd ķ sambandi viš loyvisveitingar.
Stk. 6. Heimilaš veršur landsstżrismanninum at įseta ķ kunngerš, at taš ķ einari skiftisskipan uppį ikki meira enn 6 mįnašar frį tķ degi, at kunngeršin kemur ķ gildi, kann vķkjast frį kravinum um loyvi eftir § 3, stk. 1.

Rakstur į farleišum

§ 4. Til at skipa fyri flutningi hevur landsstżrismašurin hesar mųguleikar:

  1. Rakstur av flutningi į farleiš, har nųktandi flutningur ikki veršur skipašur av ųšrum, kann bjóšast śt. Landsstżrismašurin hevur heimild til at avtala gjald fyri raksturin.
  2. Į teimum farleišum, har nųktandi flutningur ikki veršur skipašur av ųšrum, kann landiš sjįlvt reka flutning.
  3. Undir óvanligum umstųšum kann fyribilsavtala verša gjųrd viš einstakling ella felag um at reka flutning, uttan at raksturin hevur veriš bjóšašur śt frammanundan, til tess at tryggja, at flutningsskylda landsins veršur hildin. Raksturin skal tó skjótast mųguligt, og ķ seinasta lagi 6 mįnašir eftir, at fyribilsavtalan varš gjųrd um raksturin, verša bošin śt.

Śtbjóšingarreglur

§ 5. Tį śtbjóšing veršur framd sambęrt hesari lóg, eru reglurnar ķ lųgtingslóg nr. 106, frį 15. november 1984 um śtbjóšing v.m. galdandi.

Stk. 2. Śtbjóšingartilfariš skal ķ minsta lagi lżsa:

    1. Tķšarskeiš
    2. Farleiš
    3. Tęnastustig

Stk. 3. Landsstżrismašurin kann įseta nęrri reglur um śtbjóšing av rakstri av flutningi į farleišum.

Tyrluflśgving

§ 6. Landsstżrismašurin kann gera avtalur um gjald fyri innanoyggja tyrluflśgving.

Revsireglur

§ 7. Brot į § 3, stk. 1, veršur revsaš viš bót.
Stk. 2. Ķ kunngerš, sum er gjųrd viš heimild ķ hesari lóg, kann verša įsett, at brot į įsetingar ķ kunngeršini veršur revsaš viš bót.

Gildiskoma

§ 8. Henda lóg kemur ķ gildi dagin eftir, at hon er kunngjųrd, og samstundis fer śr gildi lųgtingslóg nr. 51. frį 1. juni 1977 um fólka- og farmaflutning, viš seinni broytingum.
Stk. 2. Loyvi til fólka- og/ella farmaflutning, iš er veitt eftir tķ ķ stk. 1 nevndu lóg, veršur verandi ķ gildi sbrt. įsetingunum ķ loyvinum.

Almennar višmerkingar:

Endamįl viš uppskotinum

Endamįl lógarinnar er:

  1. at nųktandi innanlands fólkaflutningur og sjóvegis farmaflutningur veršur tryggjašur landinum ķ sķni heild,
  2. at flutningurin veršur skipašur, so borgarar landsins framhaldandi fįa eina góša tęnastu viš so fįum śtreišslum sum mųguligt,
  3. at flutningurin veršur lagašur eftir skiftandi tųrvi,
  4. at fortreytir verša skaptar fyri kapping, og at kollektiva feršslan mennist.

Ein fortreyt fyri at rųkka hesum endamįli er, at privatar fyritųkur og einstaklingar ķ stųrri mun enn ķ dag fįa mųguleika at bjóša sķnar tęnastur fram, antin hesin flutningur veršur skipašur av landinum ella av ųšrum pųrtum.

Fleiri farleišir eru helst av slķkum slagi, at privat halda seg aftur at reka farleiširnar, tķ tęr handilsliga sęš eru ivasamar og geva undirskot. Ķ slķkum fųrum eigur landiš sum meginreglu ikki sjįlvt at įtaka sęr at reka farleiširnar viš egnum flutningstólum v.m., men bjóša farleiširnar śt til privat at reka, tó viš einum ķskoyti frį tķ almenna, fyri at tey privatu kunnu eggjast til at įtaka sęr at reka farleiširnar. Um fleiri fyritųkur ella einstaklingar eru, sum kunnu įtaka sęr at reka farleišir, iš taš almenna skipar fyri, skuldi slķk śtbjóšing av farleišum havt viš sęr, at taš gerst bķligari fyri taš almenna, og at tęnastustųšiš helst gerst betri.

Tį farleišir verša śtbjóšašar, kunnu fleiri bjóšast śt undir einum, og hetta hevur eyšsżndar fyrimunir viš sęr fyri bįšar partar. Soleišis sum t.d. busskoyringin er skipaš ķ dag, eru eingir stórrakstrarfyrimunir hjį nųkrum privatum, tķ ķ flestu fųrum er talan um einmansfyritųkur viš bert einum bussi. Stórrakstrarfyrimunir, so sum betraš nżtsla av kapasiteti, fyrisiting, innkeypi, višlķkahaldi o.ų., eru ikki til, og hetta dżrkar tķ munandi um kostnašin av bussrakstrinum, sum taš almenna rindar fyri.

Eftir uppskotinum hava teir, sum sųkja um loyvi til flutning, krav uppį at fįa loyvi, um teir lśka nųkur fųrleikakrųv og annars geva seg undir nakrar treytir, sum neyšugar eru, m.a. til tess at Strandfaraskip Landsins kann uppihalda einari samskipašari flutningstęnastu.

Orsųkin til lųgtingslógaruppskotiš

Ķ samgonguskjalinum frį 9. mai 1998 undir pkt. 12. Samferšslu- og samskiftismįl, veršur m.a. skilaš soleišis til:

Landsstżriš hevur skyldu at tryggja hóskandi ferša- og flutningssamband millum tey ymsu plįssini ķ Fųroyum. Samgongan įsannar, at ferša- og flutningssamband hevur alstóran tżdning fyri vinnumųguleikar og trivnaš ķ landinum.

……

Kannaš veršur, um rationaliseringar kunnu gerast ķ samferšslukervinum. Uppgįvur kunnu bjóšast śt til privatar at rųkja, har hetta gevur fķggjarligan og tęnastuligan fyrimun.

Vinnumįlastżriš hevur ķ longri tķš arbeitt viš eini endurskošan av virkseminum hjį tķ almenna viš fólka- og farmaflutningi, sum veršur rikiš av Strandfaraskipum Landsins (hereftir nevnt SL). Hetta er gjųrt viš atliti til at rationalisera og effektivisera almenna virksemiš, mešan mįliš samstundis er at uppihalda ein fyri landiš nųktandi vinnuligan fólka- og farmaflutning.

Ein av ašaltęttunum ķ hesum arbeiši hevur veriš, at taš almenna sum meginreglu bert skal skipa fyri og/ella reka farleišir, har privata vinnulķviš ikki heldur seg til.

Ķ hesum sambandi bošaši Vinnumįlastżriš SL frį ķ bręvi, dagf. 1. sept. 2000, sbr. skjal 5, at framtķšar virksemi stovnsins skuldi skipast soleišis:

  1. Virksemiš hjį SL - taš veri seg Oyggjaleišir, Bygdaleišir ella Farmaleišir - skal ķ mest mųguligan mun bjóšast śt til privat at reka.
  2. SL skal eiga minst mųgulig flutningstól - skip, bussar og lastbilar - eftir at virksemiš er bošiš śt.
  3. SL veršur skipaš sum ein samferšslueind, sum hevur įbyrgdina av at gera og rųkja allar sįttmįlar, sum landiš ger viš privat um keyp av flutningstęnastum, taš veri seg fólkaflutning ella farmaflutning.
  4. Samferšslueindin hevur um hendi rakstur av tęnastum, sum ikki kunnu bjóšast śt. Hesin parturin av virkseminum hjį samferšslueindini eigur at vera so lķtil sum gjųrligt.
  5. Samferšslueindin samskipar feršaętlanir o.l. soleišis, at innanlands sambandiš veršur so gott sum til ber.

Virksemiš hjį SL veršur vanliga bżtt sundur ķ Oyggjaleišir, Bygdaleišir og Farmaleišir. Oyggjaleišir er sjóvegisflutningur, Bygdaleišir er landvegis flutningur av feršafólki (busskoyring), og Farmaleišir er so farmaflutningurin.

SL hevur sķšani juli 1998 gjųrt eitt umfatandi greiningararbeiši viš at endurskoša raksturin av Bygdaleišum, nevnt "Nżskipan av virkseminum Bygdaleišir", giviš śt 31. august 2000. Frįgreišingin er lųgd viš sum skjal 7 til lógaruppskotiš.

Ķ nevnda verki veršur Vinnumįlastżrinum męlt til at:

Sķšstnevnda frįgreišing frį februar 2000 varš umbišin av Lųgtinginum ķ desember 1999 og veršur lųgd viš sum skjal 6.

Sum heitiš eisini vķsir til, er fyrstnevnda greiningararbeišiš bert fyri tann partin av virkseminum hjį SL, sum hevur viš Bygdaleišir at gera. Farmaleišir hevur tó eisini ķ samrįš viš Kappingarrįšiš gjųrt eina lżsing av virkseminum hjį hesum partinum av flutningsskipanini. Einki slķkt greiningararbeiši er gjųrt višvķkjandi Oyggjaleišum.

Uppskotiš til lųgtingslóg fevnir tó bęši um virksemiš hjį Bygdaleišum og Oyggjaleišum. Ętlanin var eisini, at uppskotiš skuldi fevna um farmaflutning viš akfari, men Kappingarrįšiš gjųrdi vart viš, at um farmaflutningsskyldan hjį SL varš įsett ķ kunngerš viš heimild ķ lóg, kundi taš gera stųšuna verri hjį teimum privatu veitarunum į ųkinum, av tķ at mįlsręši Kappingarrįšsins veršur skert. Avrįtt varš tķ at halda farmaflutningin viš akfari uttan fyri lógina, og regulera hendan flutningin kappingarręttarliga. Ķ so mįta veršur eingin broyting ķ mun til stųšuna ķ dag, tó undantikiš, at privat felųg ikki hava fyri neyšini at sųkja um loyvi til at reka reglubundnan farmaflutning viš akfari. Henda broytingin merkir ikki, at SL skal leggja nišur virksemi sķtt innan farmaflutning į landi.

Galdandi lóggįva

Virksemi landsins višv. innanlands fólka- og farmaflutningi er skipaš ķ Strandfaraskipum Landsins, sum er landsfyritųka undir Vinnumįlastżrinum.

Eingin lųgtingslóg regulerar generelt, hvat hetta virksemiš skal fevna um, herundir hvųrjar farleišir taš liggur į tķ almenna at uppihalda, undantikiš tó, at Lųgtingiš viš lųgtingslóg nr. 38 frį 23. aprķl 1999, sum broytti lųgtingslógina um fólka- og farmaflutning, įsetti, hvar landsstżriš skal skipa fyri sjóvegis farleišum.

Fyri virksemiš hjį SL hevur landsstżrismašurin ķ vinnumįlum gjųrt eina reglugerš, Reglugerš fyri Strandfaraskip Landsins, dagfest 22. januar 1997, skjal 4. Sambęrt reglugeršini hevur SL til uppgįvu at lśka landsins tųrv į innanlands fólka- og farmaflutningi. Įsett er, at raksturin ķ so stóran mun sum gjųrligt skal vera į handilsligum stųši.

Sęš burtur frį sjóvegis farleišunum eru taš sostatt fyrisitingarligar avgeršir, sum eru avgerandi fyri, um landiš yvirhųvur skal uppihalda fólka- og farmaflutningi. Politiska stżringin av hesum fer so fram yvir jįttanina į fķggjarlógini fyri hvųrt įr.

Galdandi er lųgtingslóg nr. 51 frį 1. juni 1977, skjal 1, um fólka- og farmaflutning, sum seinast broytt viš lųgtingslóg nr. 38 frį 23. aprķl 1999.

Hųvušsinnihaldiš ķ hesi lųgtingslóg er, at taš krevst skrivligt loyvi frį landsstżrismanninum til įvķs slųg av fólka- og farmaflutningi. Talan er ikki um einkarrętt.

Samandrįttur av nżskipanini

Nżskipanin liggur serliga ķ, at taš almenna ķ sķnum rakstri av almenna fólka- og farmaflutninginum fęr hųvi til at leggja skipanina um soleišis, at taš ķ stųrri mun verša privat, sum įtaka sęr at reka ymsar farleišir, taš veri seg land- ella sjóvegis.

Sum nevnt omanfyri, eru ongar generellar reglur, hvųrki ķ lųgtingslóg ella ašrastašni, sum fastleggja, hvųrjar farleišir taš almenna metir seg hava skyldu til at uppihalda, burtursęš frį sjóvegis farleišunum, sum vóršu lógarfestar ķ 1999.

Landsstżrismašurin er av tķ įskošan, at taš ikki er rętt at įseta hesar skyldur ķ lųgtingslóg, men at hetta er ein fyrisitingarligur spurningur, sum eigur at verša įsettur ķ kunngerš.

Sum javndųmi kann nevnast, at taš ikki ķ landsvegalógini er įsett, hvųrjir vegir, iš eru landsvegir, men at landsstżrismašurin viš heimild ķ landsvegalógini kann įseta, hvųrjir vegir eru landsvegir, og at kunngerš veršur givin um hetta. Tķ er sum nżskapan tikiš viš ķ § 2, at landsstżrismašurin ķ kunngerš įsetir, hvųrjar farleišir landiš skal hava skyldu til at uppihalda, um ikki hesar farleišir verša rųktar av ųšrum.

Kunngeršin skal ikki bert fevna um sjóvegis farleiširnar, sum eru viš ķ verandi lųgtingslóg um fólka- og farmaflutning, men eisini landvegis farleiširnar, tó bert fyri fólkaflutningin. Hetta veršur eisini mett at hava stóran tżdning fyri mųguleikarnar hjį SL at umsita sķtt virkisųki, tķ ongar almennar reglur eru at halda seg til, tį avgeršir skulu takast, um SL hevur skyldu at skipa fyri flutningi į einari farleiš ella ikki.

Ķ § 2 ķ uppskotinum er tķ įsett, at landsstżrismašurin ķ kunngerš įsetir, hvar taš er av stórum samfelagsligum tżdningi, at skipaš veršur fyri nųktandi flutningi. Į hesum farleišum hevur taš almenna skyldu til at skipa fyri nųktandi fólkaflutningi og sjóvegis farmaflutningi, um ikki ašrir partar skipa fyri flutningi į hesum farleišum. Hetta merkir eisini, at um privat avgera at taka seg burtur śr flutningi į teimum farleišum, har taš ķ kunngerš er įsett, at farleišin hevur stóran samfelagsligan tżdning, hevur landiš eina skyldu til at tryggja, at flutningur veršur skipašur į hesum farleišum.

Ķ uppskotinum veršur skilt ķmillum at skipa fyri flutningi į einari farleiš og at reka farleišina. Taš almenna kann skipa fyri flutninginum į einari farleiš, og sķšani bjóša raksturin śt til privat, og hevur landsstżrismašurin tį heimild at lata tķ privata eitt gjald afturfyri.

Taš almenna kann eisini sjįlvt skipa fyri og reka eina farleiš viš egnum flutningstólum.

Triši mųguleikin er, at privat bęši skipa fyri og reka eina ella fleiri farleišir.

Ķ hesum seinasta fųri er neyšugt at sųkja um loyvi frį landsstżrismanninum, um farleišin er fevnd av kunngeršini um farleišir av stórum samfelagsligum tżdningi, sbrt. § 2, og kann landsstżrismašurin tį leggja ymsar treytir viš loyvinum, til tess at tryggja, at flutningurin er nųktandi fyri brśkararnar į farleišini. Um tann privati annars ikki brżtur loyvistreytirnar, kann viškomandi persónur ella felag annars skipa raksturin, sum viškomandi heldur vera best, tó viš atliti at galdandi ręttarreglum. Er farleišin ikki nevnd ķ kunngeršini, krevst einki loyvi frį landsstżrismanninum, og tann privati kann tį frķtt skipa raksturin, tó viš atliti at galdandi ręttarreglum.

Tį tann privati bęši skipar fyri og rekur eina farleiš, tekur tann privati allan fķggjarliga vįšan upp į seg, men fęr eisini allar inntųkur frį virkseminum. Landsstżrismanninum veršur tó heimilaš ķ loyvistreytunum at teingja saman undirskots- og yvirskotsgevandi farleišir, og/ella įleggja loyvishavaranum eitt javningargjald, til tess at tryggja nųktandi fólkaflutning um alt landiš. Hetta kann gerast fyri at tryggja, at privat felųg ikki bert sųkja um loyvi til tęr yvirskotsgevandi farleiširnar, mešan landiš situr eftir viš teimum undirskotsgevandi. Tęr yvirskotsgevandi farleiširnar eru tó so mikiš fįar ķ tali, at hesin mųguleikin vęntandi bert veršur nżttur ķ einstųkum fųrum.

Tį landiš ger av at bjóša śt raksturin av farleišum, veršur śtbjóšingin skipaš eftir reglunum ķ lųgtingslóg nr. 106 frį 15.11.1984 um śtbjóšing, skjal 2, sum vanliga regulerar śtbjóšing upp į arbeiši og veitingar innan byggivirksemi. Mett veršur tó, at hesar reglur eisini eru hóskandi fyri śtbjóšing av flutningsuppgįvum į farleišum.

Śtbjóšingarmųguleikin og mųguleikin fyri, at privat sjįlvi skipa fyri flutninginum, fųrir vęntandi viš sęr, at leikluturin hjį tķ almenna ķ fólkaflutninginum ķ stųrri mun veršur sum samskipanareind og umsitingarmyndugleiki, og bert tį eingin įtekur sęr at skipa fyri og/ella reka farleišir, sum sbrt. kunngerš eru av stórum samfelagsligum tżdningi, skal taš almenna sjįlvt skipa fyri flutninginum og/ella reka farleiširnar viš egnum flutningstólum. Landiš kann tó eisini skipa fyri flutningi į ųšrum farleišum enn teimum, har landiš sambęrt kunngerš hevur flutningsskyldu.

Ummęli av uppskotinum

Uppskotiš til lųgtingslóg um fólkaflutning varš sent til ummęlis hjį hesum stovnum og fyritųkum:

  1. Strandfaraskipum Landsins
  2. Postverki Fųroya
  3. Atlantic Airways
  4. Smyril Line
  5. Bussfelag Fųroya/Bussamtųkuni
  6. Eimskip
  7. Skipafelagnum Fųroyar
  8. Fųroya Kommunufelag
  9. Kommunusamskipan Fųroya
  10. 7-mannabólkinum hjį fakfelųgum
  11. Kappingarrįšnum

Harumframt hevur uppskotiš ligiš į heimasķšuni hjį Vinnumįlastżrinum, og ķ tķšindaskrivi hevur veriš bošaš frį, at višmerkingar til uppskotiš eru vęlkomnar, so ašrir viškomandi partar hava eisini fingiš hųvi at gjųrt vart viš seg.

Vinnumįlastżriš hevur fingiš ummęlisskriv frį Strandfaraskipum Landsins, Postverki Fųroya, Bussfelag Fųroya/Bussamtųkuni, Fųroya kommunufelag, Kommunusamskipanini, Starvsmannafelagnum og frį Kappingarrįšnum. Avrit av ųllum ummęlum eru hjįlųgd sum skjųl til lógaruppskotiš.

Strandfaraskip Landsins višmerkti ķ sķnum ummęli, at um landsstżrismašurin skal veita loyvi til eina flutningsfyritųku, sum lżkur įsettar treytir, merkir hetta, at allar farleišir, sum geva yvirskot, fara at verša riknar av privatum fyritųkum. Vinnumįlastżriš er ikki samt ķ hesum og vķsir ķ hesum sambandi į mųguleikan fyri ķ loyvistreytunum at teingja undirskots- og yvirskotsgevandi farleišir saman og til mųguleikan fyri at įleggja eitt javningargjald.

SL męlir eisini til, at onnur allżsing veršur gjųrd av hugtakinum flutningsskylda, og męlir frį, at hendan veršur śtgreinaš ķ kunngerš. Vinnumįlastżriš heldur taš tó vera neyšugt at śtgreina hesa skyldu gjųllari fyri at kunna įseta tęr farleišir, har loyvi krevst til tess at skipa fyri flutningi.

Eisini višmerkti SL, at taš ongastašni ķ lógaruppskotinum veršur vķst į, at landsstżrismašurin hevur skyldu til at tryggja sęr neyšugu fakligu rįšgevingina innan fólka- og farmaflutning, t.d. frį rįšum, felagsskapum og/ella brśkarum. Vinnumįlastżriš er tó av tķ įskošan, at ein slķk skylda ikki eigur at vera įsett ķ lógini. Hevur landsstżrismašurin tųrv į fakligari servitan, kann hann fįa hesa rįšgeving frį stżri og/ella stovnum, iš hann varšir av. Annars er taš ein vanlig fyrisitingarlig skylda at fįa til vega neyšugar upplżsingar, įšrenn avgerš veršur tikin ķ einum mįli.

Kappingarrįšiš męlti Vinnumįlastżrinum til at skilja fólkaflutning (t.e. viš skipum og bussum) og farmaflutning viš skipi frį innanlands farmaflutningi viš akfari. Hesin farmaflutningur viš akfari, sum upprunaliga var fevndur av lógaruppskotinum, įtti ķ stašin framhaldandi at verša regulerašur kappingarręttarliga. Kappingarrįšiš var av tķ įskošan, at um flutningsskyldan hjį SL fyri farmaflutning viš akfari varš śtgreinaš ķ kunngerš, fór hetta at fųra viš sęr, at mįlsręši Kappingarrįšsins varš skert į einum ųki, har nógvir privatir veitarar eru ķ kapping viš almennar veitarar. Kappingarrįšiš gjųrdi ķ hesum sambandi vart viš, at taš almenna, sum stųšan er ķ dag, hevur eitt dupult alment veitingaflutningskervi, har bęši Postverkiš og SL hava įvķsar flutningsskyldur.

Kappingarrįšiš metti eisini, at tann skipan fyri loyvisveitingar, iš taš sambęrt višmerkingunum var ętlanin at fremja, kundi vera óheppin. Eftir hesari skipan kundi SL bęši virka sum operatųrur og loyvisveitari, sambęrt fulltrś frį landsstżrismanninum. Hetta merkir ķ veruleikanum, at SL fęr innlit ķ ymisk višurskifti hjį kappingarneytunum, og kann hetta vera óheppiš.

Vinnumįlastżriš hevur valt at laga lógaruppskotiš til partar av sjónarmišum Kappingarrįšsins. Hetta merkir fyrst og fremst, at lógaruppskotiš er broytt, so taš ikki fevnir um farmaflutning viš akfųrum.

Vinnumįlastżriš heldur taš tó ikki vera ein stóran trupulleika, at SL fer at umsita loyvisveitingaskipanina, um farmaflutningurin viš akfųrum ikki veršur fevndur av lógaruppskotinum. Sum greitt frį omanfyri, hevur SL fingiš boš um, at framtķšar virksemiš skal skipast soleišis, at SL ķ mest mųguligan mun minkar um operatųrvirksemiš, og ķ stašin mest virkar sum samskipanareind. Til virksemiš er umskipaš, fer SL ķ einari skiftistķš bęši at virka sum regulator og sum operatųr, men hetta veršur mett at vera ein minni trupulleiki, enn taš at uppbyggja dupultfyrisiting ķ einum ųšrum almennum stovni ella ķ Vinnumįlastżrinum. Vinnumįlastżriš fer tó at hava eftirlit viš, at tęr loyvistreytir, iš SL setir mótvegis loyvisumsųkjarum, eru sakligar og glęrar.

Postverk Fųroya tók sum heild undir viš lógaruppskotinum, men hevši onkrar višmerkingar til einstųku greinirnar og til višmerkingarnar til lógaruppskotiš. Postverk Fųroya helt taš vera óheppiš at teingja undirskotsgevandi farleišir saman viš yvirskotsgevandi. Ręttast var at krevja eitt mųguligt śtjavningargjald ella hava styttri loyvistķšarskeiš į teimum yvirskotsgevandi rutunum, so hesi loyvi kunnu seljast til hęgstbjóšandi viš jųvnum millumbilum. Vinnumįlastżriš hevur valt at tillaga lógaruppskotiš, so mųguleiki eisini er at krevja eitt javningargjald, til tess at tryggja eina góša tęnastu um alt landiš. Hetta merkir, at taš bęši er mųguleiki fyri at teingja undirskotsgevandi og yvirskotsgevandi farleišir saman, og/ella at krevja eitt javningargjald, alt eftir hvussu umstųšurnar eru į viškomandi farleišum.

Bussfelag Fųroya er fegiš um, at stig veršur tikiš til at fįa greišari reglur į ųkinum, men višmerkir, at eingin śtbjóšing mį fremjast uttan so, at nįgreiniligt śtbjóšingartilfar veršur gjųrt, soleišis at allir busseigarar verša javnt settir. Eisini ger bussfelagiš vart viš, at SL sambęrt verandi sįttmįla hevur skyldu til at yvirtaka teir bussar, sum eftir eitt mųguligt śtbjóšingarumfar ikki fįa koyringina fyri Bygdaleišir.

Starvsmannafelagiš tekur ikki undir viš at privatisera almennar uppgįvur, sum grundleggjandi hava til endamįls at rųkja samhaldsfasta tęnastu til allar borgarar landsins. Veršur henda leišin tó vald, heldur Starvsmannfelagiš taš vera eitt minsta krav, at allar avleišingar, bęši tęnastu-, sįttmįla- og starvsfólkaliga verša vęl og viršiliga śtgreinašar.

Starvsmannafelagiš heldur ikki lógaruppskotiš vera bśgviš at leggja fyri Lųgtingiš og męlir ķ stašin til, at taš veršur tikiš til nżggja višgerš saman viš ųllum pųrtum, sum verša įvirkašir av hesi mųguligu broyting.

Fųroya Kommunufelag tekur undir viš lógaruppskotinum.

Kommunusamskipan Fųroya hevur sent lógaruppskotiš til einstųku limakommunurnar, og bżrįšiš ķ Fuglafjaršar kommuna hevur bošaš frį, at taš ongar višmerkingar hevur til lógaruppskotiš.

Avleišingarnar av uppskotinum:

  1. Fķggjarligar avleišingar fyri land og kommunur
  2. Uppskotiš hevur ongar fķggjarligar avleišingar fyri kommunurnar.

    Fķggjarligu avleišingarnar fyri landiš er ilt at meta um, tķ taš veldst ķ stóran mun um, hvussu nżggja skipanin fer at rigga, og um tey śtbjóšingarumfųr, sum standa fyri framman, fara at hava ta įvirkan, sum ętlanin er.

    Har mųguleikar eru fyri, at fleiri veitarar fara at kappast um śtbjóšašar farleišir, er vęntandi, at taš veršur bķligari at reka hesar leišir. Hinvegin er eisini vęntandi, at privat hava įhuga fyri sjįlvi at skipa fyri rakstrinum į teimum farleišum, har SL ķ dag hevur eitt yvirskot, t.d. į flogleišini. Fyri at forša fyri, at privat bert skipa fyri flutningi į farleišum, sum ķ dag eru yvirskotsgevandi, er tó ķ loyvistreytunum mųguleiki fyri at teingja yvirskotsgevandi farleišir saman viš undirskotsgevandi farleišum.

    SL hevur fyribils mett, at śtbjóšing av farleišunum hjį Bygdaleišum kann tįlma śtreišsluvųkstrinum viš uml. 2 mió. kr. ķ mun til stųšuna ķ dag, uttan at tęnastustųšiš versnar.

    Um SL hevur skyldu til at yvirtaka bussarnar hjį teimum privatu operatųrunum, sum aftanį eitt śtbjóšingarumfar ikki fįa nakra koyring, kunnu įvķsar śtreišslur standast av hesum. Um so er, skuldi góšur mųguleiki tó veriš at selt bussarnar aftur, so spurningurin er, um fķggjarliga avleišingin veršur so tżšandi. Ķ ųllum fųrum veršur ikki talan um eina afturvendandi śtreišslu, men bert ķ sambandi viš at skipanin veršur lųgd um.

  3. Umsitingarligar avleišingar fyri land og kommunur
  4. Uppskotiš hevur ongar umsitingarligar avleišingar fyri kommunurnar.

    Umsitingarligu avleišingarnar fyri landiš stava frį, at taš krevst meira av umsitingini enn eftir verandi lųgtingslóg um fólka- og farmaflutning. Ķ verandi lųgtingslóg liggur įvķst umsitingarligt virksemi ķ at umsita tey loyvi (serloyvi), sum skulu til fyri at reka fólkaflutning.

    Umsitingin veršur nakaš meira umfatandi, tķ talan er um, at Vinnumįlastżriš ella annar myndugleiki, iš landsstżrismašurin gevur heimild til tess, skal tryggja sęr, at umsųkjarar eru fķggjarliga og yrkisliga fųrir fyri at skipa fyri tķ fólkaflutningi, teir sųkja um loyvi til. Hartil kemur so arbeišiš, sum stendst av at seta upp ella góškenna standard višskiftatreytir, sum umsųkjarar skulu geva seg undir ķ sambandi viš, at loyvi verša givin. Umsitingin veršur ķ stóran mun lųgd til SL, sum hevur fųrleika til at seta krųv til tęnastu- og dygdarstig, samskifti millum umsųkjarar, feršaętlanir v.m.

    Eisini veršur įvķs umsiting av at bjóša śt farleišir, og eftirkanna, at treytirnar verša hildnar.

  5. Fķggjarligar avleišingar fyri vinnuna
  6. Fķggjarligu avleišingarnar fyri vinnuna, sum standast av uppskotinum, er ilt at meta um. Roknaš veršur viš, at viš śtbjóšing av stórum parti av teimum farleišum, sum SL rųkir, veršur taš helst ķ fyrsta umfari fólkaflutningur landvegis, sum privat virki fara at taka upp į seg.

    Teir busseigarar, sum ķ lųtuni hava sįttmįla viš SL, verša helst fyri munandi broytingum, tį śtbjóšingin fer fram. Helst veršur taš soleišis, at ein įvķs mišsavning veršur ķ ymisku hųvušsųkjunum, og at tey felųg ella teir einstaklingar, iš vinna śtbjóšingina, hava tųrv į flutningstólum, mešan stųku busseigararnir, sum ikki bjóša ella vinna śtbjóšingina, standa eftir viš flutningstólum. Hevur Strandferšslan skyldu til at yvirtaka hesar bussar, veršur avleišingin fyri einstaka busseigaran tó avmarkaš. Hvat višvķkur sjóvegis flutningi er eingin privatur, sum ķ lųtuni rekur vinnuliga farleiš fyri egna rokning og vįša.

  7. Umhvųrvisligar avleišingar
  8. Umhvųrvisliga eru ongar avleišingar av uppskotinum ķ mun til verandi skipan av fólkaflutningi.

  9. Fķggjarligar, umsitingarligar og umhvųrvisligar avleišingar fyri serstųk ųki ķ landinum
  10. Taš eru ongar avleišingar fyri serstųk ųki ķ landinum av umsitingarligum, umhvųrvisligum ella sosialum slagi ķ mun til verandi skipan av fólka- og farmaflutningi.

    Ķ hvųnn mun, uppskotiš hevur fķggjarligar avleišingar fyri serstųk ųki ķ landinum, veldst um, hvųr stųšan veršur, eftir at farleiširnar eru bodnar śt.

    Hugsast kann, at fyritųkur fara at samstarva fyri betur at vera fųrar fyri at bjóša upp į farleišir, og tann vegin fįa įvķsar stórrakstrarfyrimunir. Hetta kann so hava fķggjarligar avleišingar fyri serstųk ųki ķ landinum, tķ onkustašni verša privatar fyritųkur lagdar nišur, og ašrastašni veršur helst mišsavning av fyritųkum, sum taka seg saman ķ felųg v.m.

  11. Sosialar avleišingar fyri įvķsar samfelagsbólkar ella felagsskapir
  12. Avleišingar av sosialum slagi eru ikki ķ mun til verandi skipan av fólka- og farmaflutningi.

  13. Avleišingar fyri millumtjóša sįttmįlar
  14. Taš eru ongir millumtjóšasįttmįlar av slķkum slagi, sum gera, at serligt atlit er til slķkar, og ongar avleišingar av slķkum sįttmįlum ķ mun til verandi skipan av fólka- og farmaflutningi.

  15. Umsitingarligar avleišingar av loyviskrųvum

Umsitingarligar avleišingar av loyviskrųvum eru skilašar til undir pkt. 2.

Yvirlit yvir avleišingar av uppskotinum 

 

 

Fyri landiš/lands-
myndugleikar
Fyri
kommunalar
myndugleikar
Fyri
plįss/ųki ķ
landinum
Fyri
įvķsar sam-
felagsbólkar/
felagsskapir
Fyri
vinnuna
Fķggjarligar/
bśskaparligar avleišingar

Ja

Ongar

Torfųrt at meta um, men helst positivar

Ongar

Ja

Umsitingarligar
avleišingar

Ja

Ongar

Ongar

Ongar

Ongar

Umhvųrvisligar
avleišingar

Ongar

Ongar

Ongar

Ongar

Ongar

Avleišingar ķ mun til altjóša avtalur og reglur

Ongar

Ongar

Ongar

Ongar

Ongar

Sosialar
avleišingar

 

   

 

 

Ongar

 

Višmerkingar til tęr einstųku greinarnar:

Til § 1.

Allżsingarnar eru settar ķ fyri at lętta um lógartekstin.

Taš er bert tann vinnuligi flutningurin, sum er regulerašur ķ lógini. Tķ er hugtakiš fastlagt til at fevna um reglubundnan flutning móti gjaldi og ętlašur almenninginum. Viš at nżta "reglubundnan" sum ein part av hugtakinum veršur hugsaš um, at taš er tann skipaši flutningurin viš fųstum tķšum, prķsum v.m., sum hugsaš veršur um. Lógin fevnir sostatt ikki um vanliga koyring viš hżruvogni, tį einstakir tśrar verša koyrdir viš bussi, ella tį einstakir tśrar verša sigldir viš eitt nś śtlendskum feršafólki.

Samstundis liggja avmarkingarnar ķ allżsingini ķ, at flutningurin er móti gjaldi, og at taš er tęnasta, sum veršur bjóšaš almenninginum.

Eisini liggur tann avmarking ķ, at lógin ikki fevnir um loftflutning, tķ skilaš er til, at flutningurin skal vera viš akfari ella skipi. Tyrluflśgving er ikki fųroyskt mįlsųki. Tó er ķ § 7 heimilaš landsstżrismanninum at gera avtalur um gjald fyri innanoyggja tyrluflśgving.

Hugtakiš "farmur" veršur eisini allżst ķ greinini. Orsųkin til, at farmur bert fevnir um pakkar, iš eru stųrri enn 20 kg, er, at landiš sambęrt lógaruppskotinum um postvirksemi hevur skyldu til at tryggja flutning av pakkum upp til 20 kg. Eingin orsųk er tķ til at endurtaka eitt slķkt krav ķ lógaruppskotinum um fólka- og farmaflutning. Tó kann vera ringt ella ógjųrligt at senda įvķsar lutir, iš eru lęttari enn 20 kg, sum vanligan pakkapost, og tķ veršur įsett, at lutir, iš ikki kunnu sendast sum postur, eru at skilja sum farmur, eisini um teir eru lęttari enn 20 kg.

Landvegis flutningur fevnir um flutning viš akfari į landi. Talan er eisini um landvegis flutning, hóast akfariš fyri ein part veršur flutt viš skipi millum tvęr fųroyskar havnir. Ein bussur, iš koyrir millum Klaksvķk og Havnina, er sostatt at meta sum landvegis flutningur, hóast bussurin ein part av leišini veršur fluttur viš ferju um Leirvķksfjųrš.

Til § 2.
Reglan er nżggj ķ fųroyskari lóggįvu.

Frammanundan hevur ķ lųgtingslóg veriš įsett, at taš almenna hevši skyldu til at reka įvķsar sjóleišir, mešan einki hevur veriš įsett formliga ķ ręttarreglum um landvegis fólkaflutning.

Nś er parturin um sjóleiširnar tikin burtur śr lųgtingslógini, og ķ stašin veršur skylda landsins sett viš stųši ķ kunngerš, sum landsstżrismašurin letur frį sęr. Herviš slepst eisini undan, at lųgtingslógin javnan veršur broytt, sum umstųšurnar krevja taš.

Samstundis veršur įsetingin vķškaš soleišis, at kunngeršin ikki bert fevnir um sjóvegis farleiširnar, men eisini fevnir um tęr farleišir į landi, har taš almenna skipar fyri fólkaflutningi ķ dag.

Kunngeršin skal įseta į hvųrjum farleišum, taš er av stórum samfelagsligum tżdningi, at skipaš veršur fyri nųktandi flutningi. Eftir stk. 1 hevur landiš skyldu at skipa fyri nųktandi flutningi į teimum farleišum, iš verša nevndar ķ kunngeršini. Tó hevur landiš sbrt. stk. 3 ikki hesa flutningsskyldu um nųktandi flutningur veršur skipašur av ųšrum. Hetta merkir, at um privat felag e.l. skipar fyri nųktandi fólkaflutningi į einari farleiš, iš er nevnd ķ kunngeršini, fellur kraviš burtur um, at landiš skal skipa fyri flutningi į hesari farleiš. Ķ tķ lųtu, at mett veršur, at flutningurin ikki er nųktandi, tekur flutningsskyldan hjį landinum viš, og hevur landiš tį skyldu at skipa fyri nųktandi flutningi. Serligar loyvistreytir kunnu tryggja, at privatur veitari ikki gevst frį degi til dags viš flutninginum.

Flutningsskyldan sambęrt § 2, stk. 1, er ein minstaskylda, og landiš kann tķ eisini skipa fyri flutningi į ųšrum farleišum enn teimum, iš nevndar verša ķ kunngeršini eftir § 2, stk. 2.

Ķ stk. 4 veršur įsett, at landsstżrismašurin kann seta reglur um, at farmur skal lśka įvķs krųv til stųdd, skap, innihald og innpakking, fyri at farmurin skal vera fevndur av flutningsskylduni eftir stk. 1. Orsųkin til hesa įseting er, at serliga į summum sjóvegis farleišum eru umstųšurnar at flyta farm tvųrligar, og at taš tķ eigur at vera mųguligt at gera įvķsar avmarkingar, tį taš snżr seg um flutningsskyldu landsins.

Til § 3.
Ķ verandi lųgtingslóg um fólka- og farmaflutning, skjal 1, sum veršur sett śr gildi, um uppskotiš veršur lųgtingslóg, er krav um, at landsstżriš skal geva loyvi (serloyvi) til fólka- og farmaflutning.

Hetta krav er endurtikiš ķ verandi uppskoti, men ķ broyttum lķki. Ķ stk. 1 er įsett, at til at skipa fyri fólkaflutningi į teimum farleišum, sum eru įsettar ķ kunngerš viš heimild ķ § 2, stk. 2, men har landiš ikki sjįlvt skipar fyri flutninginum, krevst loyvi. Um landiš skipar fyri flutninginum, t.d. viš at bjóša raksturin śt, ber til at kanna, um umsųkjari fķggjarliga og yrkisliga er fųrur fyri at reka farleišina, og ķ śtbjóšingartreytunum kann setast krav um feršaętlan, samskipan viš ašrar leišir v.m. Tķ er ikki neyšugt at sųkja um loyvi ķ teimum fųrum, har bjóšaš veršur śt. Eftir stk. 2 ķ uppskotinum hevur ein umsųkjari krav uppį at fįa loyvi, um hann lżkur tey fųrleikakrųv, sum sett verša til, at hann er fķggjarliga og yrkisliga fųrur fyri at reka fólkaflutning, og gevur seg undir treytir, iš landsstżrismašurin setur.

Landsstżrismašurin skal ķ sķni meting av fķggjarliga og yrkisliga fųrleikanum leggja eina heildarmeting til grund, har kannaš veršur, um umsųkjarin er vęl fyri fķggjarliga, hevur skil ķ sķnum fķggjarvišurskiftum, og hevur śtbśgving ella royndir į ųkinum, sum vķsa, at hann er fųrur fyri at fara undir virksemiš.

Ķ stk. 3 veršur skilaš til, at landsstżrismašurin, ella annar myndugleiki, iš landsstżrismašurin heimilar til tess, hevur mųguleikar fyri at seta treytir iš umsųkjarin skal geva seg undir fyri at fįa loyvi. Tęr undir nr. 1 til 7 nevndu treytir eru bert dųmi um, hvųrjar treytir landsstżrismašur kann leggja viš loyvinum.

Leikluturin hjį SL veršur her at samskipa fólkaflutningin ķ landinum, og til tess er neyšugt at kunna leggja viš slķkar treytir, sum her eru nevndar, fyri at tęnastan skal gerast best mųgulig.

Hildiš veršur, at taš er ein styrki, at SL kemur at virka sum ein samferšslueind, tķ taš veršur framhaldandi sami stovnur, sum tryggjar samskipan av flutninginum bęši į sjógvi og landi – millum skip og bussar. Į henda hįtt verša góšir mųguleikar fyri effektivari tilręttalegging og stżring av flutninginum.

Roknaš veršur viš, at kravt veršur av umsųkjarunum, at teir hava sett upp višskiftatreytir, ella at teir geva seg undir standard višskiftatreytir, sum landsstżrismašurin setir.

Hildiš veršur rķmiligt, at taš almenna ikki sjįlvt skal avgera ķtųkiligu prķsirnar, sum tey privatu seta, men hinvegin bert skal regulera viš hįmarksprķsi.

Ķ stk. 4 er įsett, at landsstżrismašurin kann taka loyviš aftur, um loyvishavari misheldur loyvistreytirnar. Hetta veršur hildiš at vera neyšugt fyri at tryggja, at tęnastustųšiš ikki lękkar.

Ķ stk. 5 veršur heimild givin landsstżrismanninum ķ kunngeršini at įseta, at hóast kraviš um loyvi ķ § 3, stk. 1, kann ķ einari skiftistķš uppį 6 mįnašir frį tķ degi, kunngeršin kemur ķ gildi, verša skipaš fyri vinnuligum flutningi uttan loyvi. Orsųkin til hesa įseting er, at taš er ynskiligt at geva teimum, iš reka vinnuligan flutning ķ dag, og sum verša umfataš av lógini, ein mųguleika at sųkja um loyvi, so hesi ikki noyšast at stešga viš virkseminum, til eitt loyvi fyriliggur.

Ķ stk. 6 er įsett, at landsstżrismašurin kann seta nęrri reglur um mannagongd ķ sambandi viš loyvisveitingar. Orsųkin til hetta er, at taš kann verša tųrvur į at stašfesta ymisk višurskifti ķ sambandi viš loyvisveitingarnar. T.d. kann verša įsett ķ slķkari kunngerš, hvussu mannagongdin er, um sųkt veršur um at skipa fyri vinnuligum flutningi į farleiš, iš landiš sjįlvt rekur, ella sum er bošin śt.

Til § 4.
Um ašrir partar ikki skipa fyri nųktandi flutningi, hevur landiš skyldu til at skipa fyri hesum flutningi į teimum farleišum, iš verša įsettar ķ kunngerš. Til tess at skipa fyri flutningi į farleišini, veršur ķ hesari grein įsett, at landiš hevur trķggjar mųguleikar. Fyrsti mųguleikin er, at farleiš veršur bjóšaš śt til ašrar partar at reka. Sum nevnt omanfyri, er ętlanin, at so stórur partur av rakstrinum sum mųguligt skal bjóšast śt, hóast einki krav er įsett ķ lógini um śtbjóšing av farleišum. Nęsti mųguleikin er, at landiš sjįlvt rekur farleišina. Triši mųguleikin er bert ętlašur at nżta ķ undantaksfųri, har taš fyri at tryggja, at landiš heldur sķna flutningsskyldu, er neyšugt ķ skundi at gera eina avtalu viš privatan veitara at reka flutning į einari farleiš, uttan at raksturin er bjóšašur śt frammaundan. Fyri at tryggja ųšrum veitarum mųguleika at bjóša upp į hesa koyring, er tó eisini įsett, at raksturin skal verša bjóšašur śt ķ seinasta lagi 6 mįnašir aftanį, at avtalan varš gjųrd.

Vert er at leggja til merkis, at lųgtingslóg nr. 98 frį 20. juni 1995, skjal 3, um at avmarka mųguleikar hjį skuldarum at taka lut ķ śtbjóšingum hjį tķ almenna, er oršaš į ein tķlķkan hįtt, at slķk śtbjóšing, sum her er talan um, er fevnd av nevndu lóg. Mųguleikarnir hjį persónum, sum ikki hava goldiš falnan skatt, avgjųld o.l. til taš almenna, eru tķ skerdir.

Galdandi sįttmįlar um busskoyring į Bygdaleišum fóru śr gildi 31. desember 2000 og eru fyribils longdir eitt įr. Mett veršur, at nżggja skipanin stigvķst kann setast ķ verk ķ 2001 ķ samrįš viš privatu arbeišstakararnar ķ einstųku ųkjunum. Skipanin fęst tó helst ikki at virka fullkomiliga fyrr enn ķ 2002, av tķ at taš er orkukrevjandi at leggja alt tilręttis, įšrenn so stórar broytingar verša settar ķ verk.

Til § 5.
Hildiš veršur, at taš er hóskandi at nżta meginreglurnar ķ lųgtingslógini um śtbjóšing. Viš undantaki av § 1 ķ lųgtingslógini um śtbjóšing, sum skilmarkar ųkiš, iš lógin er galdandi fyri, kunnu allar greinirnar annars nżtast til at skipa śtbjóšingina eftir.

Verandi śtbjóšingarlóg er vęl kend ķ Fųroyum, og hevur virkaš sum ein góšur karmur um byggivirksemi. Fųroyska śtbjóšingarlógin er tikin śr donskum, og nógvar sišvenjur og ręttarsišvenjur eru tengdar at hesum ręttiliga einfųldu reglum, og er hetta eisini ein fyrimunur.

Ķ stk. 2 er įsett, at śtbjóšingartilfariš ķ minsta lagi skal lżsa tķšarskeiš, farleiš og tęnastustig, men óivaš verša onnur višurskifti eisini įsett ķ śtbjóšingartilfarinum.

Tķšarskeišiš, iš veršur įsett ķ śtbjóšingartreytunum, mį tryggja ein įvķsan kontinuitet, men hinvegin mį ansast eftir, at tķšarskeišiš ikki veršur so langt, at kappingin veršur avmarkaš.

Til § 6.
Ķ hesari grein veršur heimilaš landsstżrismanninum at gera avtalur um gjald fyri innanoyggja tyrluflśgving.

Til § 7.
Įsett veršur, at um skipaš veršur fyri vinnuligum fólka- ella farmaflutningi uttan loyvi į teimum leišum, iš eru įsettar ķ kunngerš, veršur hetta revsaš viš bót. Ķ stk. 2 veršur heimild givin til at įseta sektarrevsing ķ kunngeršum, givnar eftir hesari lóg, fyri brot į įsetingar ķ hesum kunngeršunum.

Til § 8.
Ķ hesari grein er įsett, at lógin kemur ķ gildi dagin eftir, at hon er kunngjųrd. Samstundis fer verandi lóg um farma- og fólkaflutning śr gildi. Loyvi, iš er veitt eftir verandi lóg, veršur tó framvegis ķ gildi sbrt. innihaldinum ķ loyvinum.

Skjalatilfar:

Skjal 1: Lųgtingslóg nr. 51. frį 01.06.1977 um fólka- og farmafluting, viš seinni broytingum

Skjal 2: Lųgtingslóg nr. 106 frį 15.11.1984 um śtbjóšing

Skjal 3: Lųgtingslóg nr. 98 frį 20. juni 1995 um at avmarka mųguleikar hjį skuldarum at taka lut ķ śtbjóšingum hjį tķ almenna

Skjal 4: Reglugerš fyri Strandfaraskip Landsins, dagfest 22. januar 1997

Skjal 5: Bręv frį Vinnumįlastżrinum til Strandfaraskip Landsins, dagf. 1. sept. 2000, um framtķšar bygnašin hjį stovninum

Skjal 6: Frįgreišing frį Strandfaraskipum Landsins, frį februar 2000, nevnd: "Karmar fyri framtķšar virkseminum - ein frįgreišing um fortreytir, mųguleikar og avmarkingar", umbišin av Lųgtinginum ķ desember 1999. Er eisini til taks į heimasķšuni hjį Strandfaraskipum Landsins: www.ssl.fo

Skjal 7: Greiningararbeiši hjį Strandfaraskipum Landsins nevnt: "Nżskipan av virkseminum - Bygdaleišir", dagfest 31. august 2000. Er eisini til taks į heimasķšuni hjį Strandfaraskipum Landsins: www.ssl.fo

Skjal 8: Ummęli frį Strandfaraskipum Landsins, dagf. 4. desember og 16. november 2000

Skjal 9: Ummęli frį Kappingarrįšnum, dagf. 20. desember 2000

Skjal 10: Ummęli frį Postverki Fųroya, dagf. 19. desember 2000

Skjal 11: Ummęli frį Starvsmannafelagnum, dagf. 18. desember 2000

Skjal 12: Ummęli frį Fųroya Kommunufelag, dagf. 13. desember 2000

Skjal 13: Ummęli frį Fuglafjaršar Kommunu (limur ķ Kommunusamskipan Fųroya), dagf. 12. desember 2000

Skjal 14: Ummęli frį Bussfelag Fųroya v/ Advokatskrivstovan, dagf. 13. desember 2000

1. višgerš 23. februar 2001. Mįliš beint ķ vinnunevndina, sum tann 2. mai 2001 legši fram soljóšandi

Į l i t

Landsstżriš hevur lagt mįliš fram tann 17. februar 2001, og eftir 1. višgerš tann 23. februar 2001 er taš beint vinnunevndini.

Nevndin hevur višgjųrt mįliš į fundum tann 22., 29. og 30. mars, 10. og 19. aprķl og 1. og 2. mai 2001.

Undir višgeršini hevur nevndin havt fund viš umboš fyri Starvsmannafelagiš, saman viš įlitisfólkum į Strandferšsluni, umboš fyri Bussfelag Fųroya og viš landsstżrismannin ķ vinnumįlum, saman viš stjóranum į Strandfaraskipum Landsins.

Undir višgeršini ķ nevndini hevur hųvušsdenturin veriš lagdur į spurningin um, hvųnn lut taš almenna eigur at hava ķ rakstrinum av fólka- og farmaflutningi, fyri at tryggjašur kann verša nųktandi flutningur av tżdningi fyri samfelagiš. Nevndin er av tķ įskošan, at taš er taš almenna, iš skal standa fyri flutninginum į hesum leišum, men at landsstżrismašurin tó skal hava mųguleika fyri at bjóša leišir śt. Įvķsar hųvušssjóleišir skulu tó verša riknar av landinum sjįlvum.

Viš hesum višmerkingum tekur ein samd nevnd undir viš mįlinum og męlir Lųgtinginum til at samtykkja uppskotiš viš hesum

b r o y t i n g a r u p p s k o t i

  1. § 2, stk. 2, veršur oršaš soleišis: "Flutningsskyldan fevnir um sjóvegis farleiširnar millum: Vįg – Tórshavn, Tvųroyri – Tórshavn, Skśvoy – Sand, Skopun – Gamlarętt, Skopun – Hest, Hest – Gamlarętt, Nólsoy – Tórshavn, Skįlafjųršin – Tórshavn, Vestmanna – Oyragjógv, Sųrvįg – Mykines, Leirvķk – Klaksvķk, Klaksvķk – Kalsoy, Hvannasund – Fugloy, Hvannasund – Svķnoy, umframt tęr sjóvegis og landvegis farleišir, iš landsstżrismašurin ķ kunngerš įsetir flutningsskyldu fyri.
  2. § 2, stk. 3, veršur strikaš.
  3. Ķ § 2, stk. 4, sum hereftir veršur § 2, stk. 3, verša oršini "fyri at farmurin kann verša fevndur av flutningsskyldu landsins undir stk. 1" strikaš.
  4. § 3, stk. 1 veršur oršaš soleišis: "Til at skipa fyri flutningi iš ikki er fevndur av flutningsskyldu krevst loyvi frį landsstżrismanninum, ella ųšrum myndugleika, sum landsstżrismašurin heimilar til tess. Kraviš um loyvi er tó ikki galdandi, um landiš sjįlvt skipar fyri flutninginum."
  5. Ķ § 3, stk. 2 verša oršini "Landsstżrismašurin skal" broytt til "Landsstżrismašurin kann".
  6. § 4 veršur oršaš soleišis: "§ 4. Raksturin av flutningi, iš kemur undir § 2, kann bara verša skipašur antin soleišis, at landiš sjįlvt rekur flutningin, ella at landsstżrismašurin bjóšar raksturin śt fyri ķ mesta lagi 5 įr ķ senn. Landsstżrismašurin hevur heimild til at avtala gjald fyri rakstur, iš veršur bošin śt. Stk. 2. Sjóvegis farleiširnar millum: Vįg – Tórshavn, Tvųroyri – Tórshavn, Skśvoy – Sand, Skopun – Gamlarętt, Skopun – Hest, Hest – Gamlarętt, Nólsoy – Tórshavn, Vestmanna – Oyragjógv, Leirvķk – Klaksvķk, Klaksvķk – Kalsoy, Hvannasund – Fugloy, Hvannasund – Svķnoy, kunnu tó ikki bjóšast śt. Stk. 3. Undir óvanligum umstųšum kann fyribilsavtala verša gjųrd viš einstakling ella felag um at reka flutning, uttan at raksturin hevur veriš bjóšašur śt frammanundan, til tess at tryggja, at flutningsskylda landsins veršur hildin. Raksturin skal tó skjótast mųguligt, og ķ seinasta lagi 6 mįnašir eftir, at fyribilsavtalan varš gjųrd um raksturin, verša bošin śt.

Višmerkingar til einstųku broytingarnar:

Ad. 1) Viš broytingini veršur flutningsskyldan fyri hųvušssjóleiširnar įsett viš lóg, mešan ašrar sjóleišir og landleišir bara koma undir flutningsskyldu, um og ķ tann mun landsstżrismašurin įsetir hetta ķ kunngerš. Umframt tęr leišir, iš beinleišis eru nevndar, er taš sostatt landsstżrismašurin, iš metir, hvųrjar leišir hava stóran samfelagsligan tżdning, og hvat ein nųktandi flutningur er į hesum leišum. Leišir, iš ikki eru nevndar ķ lógini ella ķ kunngerš sambęrt lógini, koma undir § 3.

Ad. 2) Sķ višmerkingarnar undir ad. 4.

Ad. 3) Viš broytingunum ķ § 4 er flutningsskyldan hjį landinum treytaleys, og reglurnar ķ § 2, stk. 4 kunnu tķ ikki gera undantak hesum višvķkjandi.

Ad. 4 og 5) Viš broytingini veršur bęši skyldan og rętturin hjį landsstżrismanninum at loyva privatum at reka fólka- og farmaflutning, har landiš hevur flutningsskyldu, tikin burtur. Ķ stašin veršur krav um loyviš lagt į flutning iš ikki er undir flutningsskyldu hjį landinum, sum ein ręttur men ikki sum ein skylda hjį landsstżrismanninum.

Ad. 6) Har, sum landiš hevur flutningsskyldu, skal flutningur bert kunna verša rikin av landinum sjįlvum, ella soleišis at landsstżrismašurin bjóšar hesar leišir śt. Avmarkingar eru tó ķ, hvųrjar leišir landsstżrismašurin kann bjóša śt.

2. višgerš 4. mai 2001. Broytingaruppskot frį samdari vinnunevnd til §§ 2, 3 og 4 samtykt 28-0-1. Uppskotiš soleišis broytt samtykt 29-0-0. Uppskotiš fer soleišis samtykt til 3. višgerš.

3. višgerš 4. mai 2001. Uppskotiš, sum samtykt viš 2. višgerš, endaliga samtykt 29-0-0. Mįliš avgreitt.

Lms.j.nr. 524-0034/2000
Vms.j.nr. 200000804
Ll.nr. 82 frį 15.05.2001